กลางเดือนเมษาที่ถนนคนเดินขายของมือสองที่เชียงใหม่ ขณะที่ผมบ่นว่าร้อนขณะขายกาแฟในตลาดนั้น มีเพื่อนข้างๆ แนะให้ไปดูบ้านดินที่ ม.ช. ผมก็ไปดู ภายในมันเย็นสบายๆ ในขณะที่อยู่ข้างนอกร้อนมากๆ บ้านดินหลังบนสีส้มคือบ้านดินหลังแรกที่ผมสพผัสและก็อปปี่ทุกตารางนิ้ว ว่าทำร้านกาแฟที่บ้านทุ่งกล้วยที่ผมอยู่ในวันนี้ แต่ผมทำแค่วางแนวคานและก่อดินพ้นพื้นได้แค่ครึ่งเมตร แฟนบอกให้หยุดเพราะทำร้านเปิดโล่งๆ ดีกว่า ผมก็เลยต้องหยุดทุกอย่าง บ้านหลังบนนี้ทำให้ผมคิดว่าชาตินี้ต้องมีให้ได้สักหลังนึงละครับ
หลังคามุงแฝกจริงๆ แล้วมีหลังคาสังกะสีซ่อนตัวอยู่นะครับ และนี่คือตะวอย่างหนึ่งที่ผมเลือกหลังหมาแหงน (หลังนี้ก็หมาแหงนนะครับ) ที่เป็นแฝกผสมสังกะสี ด้านใต้เพดานทำจากไม้ใผ่สานจากโรงงานที่ลำพูน บ้านดินหลังนี้จัดอยู่ระดับกลางๆ ไม่โฮแบะก็ไม่โลโซ เพราะคนออกแบบจบถาปัด มช. ครับ สร้างโดยคุณโจมาคุมสร้างด้วยตัวเอง
อธิบายรูปล่าง
ผมค้นเวปบ้านดินชาวไต เอกลักษณ์ที่เด่นชัดจากที่ดูๆ มาคือ เน้นหลังคาผืนใหญ่มากกว่าบ้านปรกติทั่วๆ ครับ เพราะเมืองเหนือฝนสาดลมแรงกว่าภาคกลางหลายเท่า หลังคาจึงต้องออกแบบกันฝนสาดอย่างมีประสิทธิภาพ หลังคาแบบไตจึงเหมาะสมที่สุด ในสมัยนั้น แต่เดี๋ยวนี้กดรีโมทเอาผ้าเต้นหมุนขึ้นลงกันลมฝนสบายแล้วครับ
ถ้าจะคิดทำหลังคา ให้สวยและได้เอกลักษณ์กันออกมาเต้มๆ ต้องรอเงินที่พร้อมจริงๆ ครับ
