ในตำรา esthetics รุ่นบุกเบิก
จะให้ความสำคัญกับคำว่า sublime มากเป็นพิเศษ
ผัสสะของชาวตะวันตก มีความล้ำลึกมาถึงคำนี้เท่านั้น
แม้กระนั้น ก็มากพอที่จะใช้กำกับแนวทางการสร้างศิลปะได้
คำนี้ บังคับให้เราต้องพยายามมากขึ้น ไตร่ตรองมากขึ้น และมีทิศทางมากขึ้น
มันช่วยให้เราก้าวพ้นคำที่ต่ำกว่า อย่างเช่น สะตันนิ่ง อะเมซซิ่ง เอ๊กตรอดิแนรี่.....
อะไรพวกนั้น
The Family of Man 1965
https://designyoutrust.com/2016/01/the-family-of-man-503-images-by-273-photographers-from-68-countries/ผลงานจากช่างภาพ 273 คน เป็นนิทรรศการที่อยู่ใต้การครอบงำของแนวคิดนี้
อาจจะเชยไปบ้างสำหรับรสนิยมปัจจุบัน นั่นเป็นความตกต่ำทางสุนทรียสำนึกของยุคสมัย
ผมเอง ยังคุ้นเคยกับรสนิยมแบบนี้ และคิดว่า คนทำงานศิลปะ ก็น่าจะยังยอมรับอยู่
อย่างน้อย มันก็เพาะบ่มมาจากความต่อเนื่องนับพันปี
ลองเทียบกันเอาเองครับ ระหว่างเก่า กับใหม่
สมาทานแนวคิดนี้แล้ว
ทำงานยากขึ้น แต่ดีขึ้นแน่นอน
