หาเลนส์ให้ได้มาซึ่งสุนทรียภาพ​

[pee]

แต่ถ้าจะให้เลือกจริงๆ​ ผมใช้เวลาอยู่​พอสมควร​... คนใส่หมวกสีขาวนั่งก้มหน้าครับ

อ้อลืมให้เหตุผล... หมวกเขาแพงที่สุดเป็นรูปแบบของชนชั้นสูง​... ทุกคนมีเรื่อง​ที่ดูวุ่นวายในที่แห่งนั้น... แต่คนนี้นั่งก้มหน้าอย่างเงียบสงบ

รอคำตอบ เจ้าลาว..

[trens]

เพิ่งมาดูยามเช้าครับ
ประธานคือ การแบ่งชนชั้น
เหตุผลคือ ภาพบรรยายการแบ่งนี้ชัดเจน โดยเฉพาะการสื่อความหมายจากภาพท้ายเรือนี้

เห็นภาพแล้วให้ความรุ้สึกตามที่เขียนเลยครับ ผิดถุกอย่างไรรอพี่แนะนำดีกว่าอิๆ
อนึ่ง ถ้าไม่ใบ้ว่าเป็นเรือไททานิก ข้าน้อยคงไม่เกิดความคิดนี้

[pee]

รูปนี้ถ่ายเมื่อปี 1907 ฝีมือแอลเฟรด สตีกลิตส์ บนเรือโดยสารไปยุโรป (หรือขากลับ)
เขามองลงไปที่ชั้นผู้โดยสารราคาถูก (Steerage) แล้วได้รูปนี้มา

รูปนี้รูปเดียว ทำปริญญาเอกได้หลายใบ

ผมยกมาให้ดู เพื่อจะบอกว่า งานที่ยิ่งใหญ่ จะทำลายกรอบทุกอย่างที่มนุษย์รู้จัก
และอาจจะสร้างกรอบใหม่ ที่แข็งแกร่งกว่าเดิมขึ้นมา

ในสายตาของผม สิ่งที่โดดเด่นในรูปนี้ คือ
"การแบ่งแยก"

มันเป็นทั้งประเด็นทางสุนทรียะ ประเด็นทางสังคม และทางเทคโนโลยี่
สะพานที่พาดผ่านนั้น แสงสว่างกระทบเต็มที่ถือเป็นจุดเด่นที่ละสายตาไม่ได้
องค์ประกอบที่เกี่ยวข้อง เช่นปล่องทางซ้าย หรือบันไดลิงทางขวา
ล้วนทำหน้าที่ในฐานะชิ้นส่วนทางองค์ประกอบศิลป์ ตัดแบ่งกรอบสี่เหลี่ยมออกเป็นส่วนๆ ที่สัมพันธ์กัน
ทำให้จุดเด่นอีกข้อ คือผู้คนชนชั้นล่างที่รวมกลุ่มกัน มีการจัดแบ่งไปโดยธรรมชาติ

ทั้งหมดนั้น จะขาดเงื่อนไขสำคัญอีกข้อไปไม่ได้ นั่นคือเทคโนโลยี่และคนที่ควบคุมมัน

ในฐานะช่างภาพ เมื่อเห็นฉากอย่างนี้เกิดขึ้นตรงหน้า สัญชาติญานแรกก็คือ การเก็บภาพเอาไว้
แต่ฉากนี้ เกิดในปี 1907 ปีนั้น การถ่ายรูป เป็นอย่างนี้ครับ


ช่างภาพของ Underwood & Underwood ขณะทำงาน

สตีกลิตส์รีบกลับไปที่ห้อง พบว่ามีกระจกเนกะตีพเหลือแผ่นเดียว
มันจึงเป็นโอกาสหนึ่งในครั้งเดียวของชีวิต


กล้องที่เขาใช้ Auto-Graflex 4×5

รูปนี้เปิดทางให้กับประวัติศาสตร์ภาพถ่ายยุคใหม่ ในฐานะที่เป็นบันทึกชีวิตตามที่เป็นจริงชิ้นแรก
ทุกวันนี้เราเรียกรูปประเภทนี้ว่า street photos

เป็นงานศิลปะที่มีแต่ช่างภาพเท่านั้น สร้างออกมา

[trens]

สะพานที่พาดผ่านนั้น แสงสว่างกระทบเต็มที่ถือเป็นจุดเด่นที่ละสายตาไม่ได้
องค์ประกอบที่เกี่ยวข้อง เช่นปล่องทางซ้าย หรือบันไดลิงทางขวา
ล้วนทำหน้าที่ในฐานะชิ้นส่วนทางองค์ประกอบศิลป์ ตัดแบ่งกรอบสี่เหลี่ยมออกเป็นส่วนๆ ที่สัมพันธ์กัน
ทำให้จุดเด่นอีกข้อ คือผู้คนชนชั้นล่างที่รวมกลุ่มกัน มีการจัดแบ่งไปโดยธรรมชาติ

สะพานกับเสา ไม่ได้เป้นจุดเด่นสำหรับผมเลย แต่ต้องยอมรับว่า ช่างภาพเขาใช้มันตัดแบ่งภาพออกเป็นส่วนที่สัมพันธ์กัน
และสื่อมาถึงผมได้ทันทีที่เห็น สเหมือนว่าเรากำลังยืนดูเหตุการณืนี้

ข้าน้อยดันไปคิดถึง การแบ่งชนชั้น เพราะคิดว่าพี่ใบ้เรื่องเรือมา คือดันเอาข้อมูลนอกภาพเข้ามาตัดสินภาพ
ที่จริงช่างภาพแค่แบ่งกลุ่มคน ด้วยสะพาน เสา และมุมที่ถ่าย แล้วถ่ายทอดอารมณ์ร่วมของกลุ่มชนชั้นล่างนี้ออกมา

เห็นกล้องที่เขาใช้แล้ว ... รู้เลย ข้าน้อยทั้งขี้เกียจ ทั้งขาดความพยายาม

สตีกลิตส์รีบกลับไปที่ห้อง พบว่ามีกระจกเนกะตีพเหลือแผ่นเดียว
มันจึงเป็นโอกาสหนึ่งในครั้งเดียวของชีวิต

เพิ่มอีกนิด ดิจิตอล ทำให้เราถ่าย 1000 รูป เอาดีรูปเดียว เป็นที่มาของความห่วย
ข้าน้อยต้องคิดใหม่ เอาดิจิตอล มาเป็นเครื่องมือฝึก แสง สี ให้รู้ใจกล้องดีกว่า555

[K. PJ]

แต่ถ้าจะให้เลือกจริงๆ​ ผมใช้เวลาอยู่​พอสมควร​... คนใส่หมวกสีขาวนั่งก้มหน้าครับ

อ้อลืมให้เหตุผล... หมวกเขาแพงที่สุดเป็นรูปแบบของชนชั้นสูง​... ทุกคนมีเรื่อง​ที่ดูวุ่นวายในที่แห่งนั้น... แต่คนนี้นั่งก้มหน้าอย่างเงียบสงบ

รอคำตอบ เจ้าลาว..

นึกว่าให้หาคนเด่นคนเดียว... อ่านโจทย์​ตีความผิดครับ

[pee]

สะพานกับเสา ไม่ได้เป็นจุดเด่นสำหรับผมเลย

จากประโยคนี้ เข้าใจศิลปะนิสัยของคุณนรินทร์ชัดเลย
บางคน จะไม่มองโลกเป็นองค์ประกอบ เพราะการมองแบบนี้ต้องฝึกมาทางวิชวล
อย่างเช่นภาพพิมพ์ญี่ปุ่น



แต่จะมองโลกแบบองค์รวม เห็นหมดแล้วค่อยคัดแยก

[trens]

จากประโยคนี้ เข้าใจศิลปะนิสัยของคุณนรินทร์ชัดเลย
บางคน จะไม่มองโลกเป็นองค์ประกอบ เพราะการมองแบบนี้ต้องฝึกมาทางวิชวล

เพิ่งรู้จักตัวเองก็วันนี้ ขอบคุณพี่พี สำหรับคำชี้แนะ ศิลปะนิสัยของข้าน้อย
ข้าน้อยว่าทั้งอ่าน ทั้งพยามเรียน ยังไม่เท่าคำชี้แนะสั้นๆนี้
มิน่า ข้าน้อยไม่เคยถ่ายรูปที่มีจุดสนใจดีๆได้เลย คงต้องค่อยๆหัด ค่อยๆฝึกอีกนาน

[pee]

การมองโลก มาจากปัจจัยหลายเรื่อง
ศิลปะนิสัยเป็นอย่างหนึ่ง
ความชอบก็เป็นอีกอย่างหนึ่ง บางคนชอบภูเขาไม่ชอบทะเล
บางคนชอบต้นไม้ บางคนชอบหมู่บ้าน ชอบถนน ชอบแม่น้ำ

ประสบการณ์ก็เป็นอีกอย่างหนึ่ง และวิชาชีพ ก็เป็นอีกอย่างหนึ่ง
ผสมผสานอยู่ในชีวิต และแปรเปลี่ยนไปตามช่วงอายุ สิ่งเร้า หรือแม้แต่เพื่อนฝูง

ผมเรียนมาทางช่างเขียน คำสอนครูบางข้อก็จะซึมเข้าในสำนึก
ครูบอกว่า อย่ามองภูเขาเป็นภูมิประเทศ ให้มองเป็นสี
แค่นี้ก็สามารถเปลี่ยนคนให้กลายเป็นจิตรกรได้

คุณนรินทร์เห็นองค์รวมก่อนเห็นรายละเอียด ใช่ว่าจะเป็นช่างภาพไม่ได้
ที่จริงเป็นศิลปะนิสัยของสถาปนิก ที่สถาปนิกไทยไม่ค่อยจะมี
เชื่อว่า รู้จักตัวเองแล้ว จะถ่ายรูปได้ดังใจครับ

[K. PJ]

เรื่อง​ศิลปะ​นี่ผมคงอ่อนหัดสุดๆ​ ไม่มีความคิดริเริ่ม​เลย​ นอกจากตามเขาเท่านั้น

มันคงยากสำหรับ​คนไม่มีพรสวรรค์​ หรือคนเริ่มต้นแต่ความแข็ง​ทื่อ... ตามหลักคณิตศาสตร์​และวิทยาศาสตร์​แค่นั้น... แต่ก็มีความสุขในการถ่ายรูป​ เพื่อเก็บ​สิ่งที่ผ่านมาให้ได้มากที่สุด... เหมือน​ถ่ายรูปผมก็อยากเก็บตามสาตาเห็นจริงๆ​ คือถ่ายให้เห็นชัดสุดลูกหูลูกตา... ผมจะรู้สึกเสียดายภาพที่บางคนถ่ายมีสิ่งสำคัญ​อยู่​ แต่เขาทำเบลอๆ​ ซะนี่... แต่ผมก็จะมีเบลอหลังเพื่อผิดสิ่งรกหูรกตาบ้างเท่านั้น​หรืออีกกรณี​รือตัวแบบ... แต่ภาพส่วนมาก​ ถ้าทัศนวิสัย​ดี​ ผมจะใช้รูกล้องเล็กสุดเท่าที่ทำได้... ความคืดถ่ายรูป​จริงๆ​ ผมมีแค่นี่คือเพื่อเก็บ​ทุกสิ่งทุกอย่างให้ได้มากที่สุด​ และการดูดีมาทีหลัง... และแบบสีสวยๆ​ ด้วย​นร่คือสุนทรี​ย์ภาพของผม

[trens]

แต่ก็มีความสุขในการถ่ายรูป​

เรื่องความตั้งใจ ข้าน้อยว่าคุณพินิจมีมากกว่า ทั้งเอาจริงและขยันออกไปเก็บภาพ
ส่วนข้าน้อย ตามอารมณ์555
จะพยามฝึก ไล่คุณพินิจไปเรื่อยๆครับ

[pee]

เรื่อง​ศิลปะ​นี่ผมคงอ่อนหัดสุดๆ​ ไม่มีความคิดริเริ่ม​เลย​ นอกจากตามเขาเท่านั้น

diy กล้องมาถึงขนาดนี้ ไม่อ่อนหัดแล้ว
มีจุดอ่อนคือ ระบบอัตโนมัติทางการปฎิบัติไม่ค่อยทำงาน
มักจะลืมโน่นลืมนี่ในเรื่องพื้นฐาน

อันนี้เป็นกันเสมอในหมู่นักเรียนเฒ่า....5555
แต่ความต้องการเอาชนะ ดีกว่าเด็กหนุ่มๆ

เรื่องศิลปะ ไม่ได้มีแค่ถ่ายรูปให้สวยแบบชาวบ้านชอบ
ถ่ายแบบชาวบ้านเอือม ก็เป็นเรื่องยิ่งใหญ่ได้


Karl Blossfeldt (1865-1932)

[K. PJ]

ผมขาดทั้งการเรียน​รู้เรื่องศิลปะ​ คงยากที่จำทำได้ดี... ผมเจอคนถ่ายที่มีมุมสวยๆ​ อยากจำเอาไปถ่ายแบบเขาบ้าง​ ก็อปปี้ลิงค์​เขา​ เซฟเฟสเขาที่ถ่ายสวยๆ​.... แต่มันแย่ตรง... ผมไม่มีความสามารถ​จำรูปแบบที่เขาถ่ายไว้เลย​(ย้อนกลับไปดู​ แป็บเดียว​ก็ลืมอีกแล้ว)​... แม้แต่พี่สอน​ ผมจะได้หน้าลืมหลังทั้งหมด... แบบลืมเกลี้ยงเกลา​จริงๆ​ ผมเลยคิดว่า... ถ่ายให้เรามีความสุข​พอละ... ถ้าผมจำคำจำกัดความ​หรือสิ่งต่างๆ​ เรื่องการถ่ายภาพ​แบบ... เหมือนผมจำสูตร​ทางคณิตศาสตร์​และกฏเกณฑ์​ทางคณิตศาสตร์  (จนถึงวันนี้ผมยังจำมาสอนลูกได้สบายๆ)​... ผมคงจะถ่ายได้ดีขึ้นเรื่อยๆ​... ผมมีความรู้​สึก​เหมือน​อยู่​กับที่  ไม่มีความก้าวหน้าเลย​ ในการถ่ายรูป​ครับ... แต่เลนส์​กับกล้องตัวใหม่​นี้ทำให้ผมได้สีที่ถูกใจมากขึ้น​ แค่นี้ผมก็พอใจละ​ และมีความสุข​มากแล้วครับ

สรุปคือตัวขี้ลืมกฏการถ่ายรูป​ที่ดี​ เป็นปัญหา​ที่คนแก่อย่างผม... หมดสิทธิ์​ที่จะถ่ายรูปออกมาดีได้ครับ

[K. PJ]

https://www.facebook.com/share/p/x7nrJK5aNHA8jqB1/?mibextid=oFDknk

แองจี้ลองถ่ายตอนบ่ายสองกว่าๆ​ ถ่ายกลางแดดใบหน้าแบบขาวถูกใจ​แฟนผมมากครับ... ผมตั้ง​ SS/250 ISO 200 F นี่ไม่รู้​เลยครับ​ เพราะหมุนเพื่อให้แสงบนจอไลฟ์วิวกะว่าพอดีเอาแต่นั้น​ โฟกัสกะระยะห่างแบบว่ากันตามสเกวบนเลนส์... ค่อนข้าง​ผิดจุดซะเยอะ... สีคนละแนวกับไลก้าเลย​ ค่อนข้างจะเพี้ยนไปทางหวานแว๋วมากกว่า... งานนี้ผมตั้งใจให้โซนถ่างๆ​ ฉากหลังสว่างมากๆ​ ​ อยากดูประสิทธิภาพของเลนส์​ด้วยครับ... ถ่ายทั้งโอเวอร์​และอันเดอร์​มาด้วย... ลืมถ่ายย้อยแสงอาทิตย์​อีกอย่าง



เลนส์​ขยาย​ 1.5 เท่าของแองจี้ครับ... พี่พอรู้ว่าเป็นท้ายเลนส์​อะไรไหมครับ... จะได้ซื้ออแดป​เตอร์​ได้ถูกต้อง​  ได้มาสามพันกว่าบาทเองครับ

[pee]

เลนส์อะไร ต้องถามคนเล่นครับ ผมรู้ไม่ถึง



เลนส์ตัวนี้ ชอบแสงแบบนี้
ไม่ชอบแสงสว่างโพลน

[K. PJ]

เลนส์อะไร ต้องถามคนเล่นครับ ผมรู้ไม่ถึง



เลนส์ตัวนี้ ชอบแสงแบบนี้
ไม่ชอบแสงสว่างโพลน

ในร่มใต้ชายคาที่ค่อนข้างมืด​ น่าจะ​เป็นภาพสุดท้าย ภาพนี้เกือบจะไม่ถ่าย​ เพราะคนมาด้วยยืนข้างๆ​ บอกช่วยถ่ายคนครัวให้หน่อย...ต้องลด​ SS/30 F/2.5 (คือต่ำสุด)​   ISO​ 200​ (ต่ำสุดของกล้อง... จริงน่าจะ​เพิ่มเป็น​ 800...แต่อยากได้เกนที่ละเอียด)  ภาพนี้ออกมาดีเพราะโซนแสงแคบถ่ายเข้ามุมมืดด้วย




F/2.5 (ต่ำสุดของเลนส์)​ SS/125 ISO 200  โฟกัสตกที่คนใส่เสื้อลายดอกสีแดง​ใส่หมวกสีน้ำตาล... แต่ความอิ่มของสียังสู้รูปของพี่ยกมาไม่ได้ครับ

ภาพนี้ถูกบังคับจากเวปอับโลดรูป​ ทำให้ผมต้องครอปมาเฉพาะ​บางส่วน... ผมเลยตัดส่วนที่โซนแสงสว่างมากๆ​ ออกไป... ถ้าส่วนที่เหลือจัดวางตำแหน่ง​ของแบบใหม่ให้อยู่ไนกรอบ... แสงใต้ต้นไม้แบบนี้ก็น่าจะ​ใช้ได้เหมือนกั​น... ช่วงนี้​เป็นช่วงเรียนรู้​ ต้องถ่ายและศึกษา​แต่ละภาพไปด้วย​ เพื่อการถ่ายในอนาคต​ครับ

พรุ่งนี้​มีงานเลี้ยงรุ่นของแฟน​ เวลาใกล้ค่ำ​ ผมคงต้องใช้เลนส์​ไลก้า​ 35/1.4 (ที่ชอบแสงพระอาทิตย์​ตกดินไปแล้วได้ดี)​ แทนแองจี้ตัวนี้​ 35/2.5 ( F2.5 ถ่ายช่วงพระอาทิตย์​ตกดิน​ ต้องตั้งไอโซสูง จึงไม่เหมาะกับงาน... แต่คิดว่าแองจี้แสงน้อยก็ไม่มีปัญหา​ถ้าใช้ขาตั้งกล้อง... แต่​มันคงเกะกะเดี๋ยว​ขี้เหล้าเตะขาตั้งกล้อง​ละยุ่งแน่)