ผู้เขียน หัวข้อ: พูดแทน : การนำเสนอในโลกศิลปะ  (อ่าน 132743 ครั้ง)

0 สมาชิก และ 1 บุคคลทั่วไป กำลังดูหัวข้อนี้

pee

  • Hero Member
  • *****
  • กระทู้: 8417
  • Like: 42
    • ดูรายละเอียด
Re: พูดแทน : การนำเสนอในโลกศิลปะ
« ตอบกลับ #165 เมื่อ: 21 พฤศจิกายน 2018, 08:36:11 AM »
เน็ตห่วย เพิ่งเห็นหน้าเว็บ
เลนส์มีปัญหานะครับ ผ่านไปเหอะ

does need some work. Focus turns fine, aperture opens and closes fine, optics have issues i see coating damage and hazing spots inside and usuall dust specs.

pee

  • Hero Member
  • *****
  • กระทู้: 8417
  • Like: 42
    • ดูรายละเอียด
Re: พูดแทน : การนำเสนอในโลกศิลปะ
« ตอบกลับ #166 เมื่อ: 21 พฤศจิกายน 2018, 08:45:10 AM »
เรื่องโคทเลนส์เสียนี่ ถ้ารักการถ่ายรูปจริงๆ ก็ทำใจได้ครับ
เพื่อนผมมันล้างทิ้งเลย กลายเป็นเลนส์เปลือย เวลาใช้ก็ระวังมากขึ้น
แล้วก็อย่าสู้แสงจัด เพราะการหักเหแสงมันจะมาเต็มร้อย ไม่มีโคทช่วยกรอง

แต่นี่เป็นของที่เรามีอยู่แล้ว
ถ้าซื้อเข้ามา ก็ต้องทำใจนะครับ


K. PJ

  • Hero Member
  • *****
  • กระทู้: 6057
  • Like: 8
    • ดูรายละเอียด
Re: พูดแทน : การนำเสนอในโลกศิลปะ
« ตอบกลับ #167 เมื่อ: 21 พฤศจิกายน 2018, 08:50:58 AM »
เน็ตห่วย เพิ่งเห็นหน้าเว็บ
เลนส์มีปัญหานะครับ ผ่านไปเหอะ

does need some work. Focus turns fine, aperture opens and closes fine, optics have issues i see coating damage and hazing spots inside and usuall dust specs.

คนจะคลอด พระจะสึก ......ห้ามไม่ได้  555555555555  shme


ผมใช้มือถือดูเมื่อกี้ ในมือถือมันไม่เห็นรายละเอียด ที่พี่ยกมานี้ครับ ดูแต่รูปถ่ายรูปเดียวแล้วเห็นคนนี้ฟีดเบค 100% เลยดูไม่ละเอียด ดีที่พี่เห็นไม่งั้นจบข่าวแน่ๆ 5555555

แต่รุ่นนี้ราคาหมื่นนึงสภาพภายนอกไม่สนใจ ขอข้างใน 100% ผมจะลองเอามาใส่กะกล้องแคนอนดูครับ กล้องตัวที่ได้มาเลนส์มีปัญหาพอดี ถ่ายภาพมาให้ชมไม่ได้ครับ เลยอยากได้เลนส์ตัวใหม่เร็วขึ้นมาน่ะครับ Nu

K. PJ

  • Hero Member
  • *****
  • กระทู้: 6057
  • Like: 8
    • ดูรายละเอียด
Re: พูดแทน : การนำเสนอในโลกศิลปะ
« ตอบกลับ #168 เมื่อ: 21 พฤศจิกายน 2018, 09:01:00 AM »
คนจะคลอด พระจะสึก ......ห้ามไม่ได้
เจ็ดพัน ขายต่อคงไม่เจ็บตัวมาก
จัดมาเลยครับ

เลนส์ 2.0 ถ้าเงินถึง ก็น่าหามาใช้ครับ
ถ่ายเก่งเมื่อไหร่ จะรู้ว่ามันสมควรแพง
ฝรั่งก็บอกว่าดีกว่า 2.8 ครับ ไม่ใช่แพงเพราะว่ามัน 2.0 (แค่ถ่ายได้เบลอมากกว่า ที่ตอนนี้ไม่ชอบภาพเบลอๆ เหมือนก่อนละ มีความรู้สึกคนชอบภาพเบลอเหมือนคนขี้เห่ออวดกล้องว่าใช้รูใหญ่ของแพง แต่จริงๆไร้คุณภาพ)  แต่มันแพงเพราะคุณภาพดีกว่าจริงๆ ตัวนี้ถ้าลงมาในงบสามหมื่นสภาพดีผมก็เอาครับ ตอนนี้ของเล็งสองตัวนี้ก่อน

pee

  • Hero Member
  • *****
  • กระทู้: 8417
  • Like: 42
    • ดูรายละเอียด
Re: พูดแทน : การนำเสนอในโลกศิลปะ
« ตอบกลับ #169 เมื่อ: 21 พฤศจิกายน 2018, 02:51:34 PM »

https://web.facebook.com/thairath/photos/a.301432962438/10156024805162439/?type=3&theater
เจอรูปนี้ที่ไทยรัฐ บอกว่า
ภาพถ่ายโดยวรนันทน์ ชัชวาลทิพากร ศิลปินแห่งชาติสาขาทัศนศิลป์

มีความตะลึงมาก เลยไปหารูปอื่นๆ ดู






วาว เป็นแรงบันดาลใจมาก ฝีมือเด็กประถมก็เป็นศิลปินแห่งชาติได้

K. PJ

  • Hero Member
  • *****
  • กระทู้: 6057
  • Like: 8
    • ดูรายละเอียด
Re: พูดแทน : การนำเสนอในโลกศิลปะ
« ตอบกลับ #170 เมื่อ: 22 พฤศจิกายน 2018, 07:23:12 AM »
วงการ​ศิลป์​เมืองไทย​ ยังมีคณะไหนที่ทำเรื่องศิลปิน​แห่งชาติ​ถูกตามควรบ้างเนี่ย..
เช่นไอ้แอดได้นี่ก็น่าเกลียด​มาก​ น่าเกลียด​หลายด้านมันยังได้​ งง....​แล้วยังเหลิมชัย...​คนนี้ขนาดผมไม่ได้เรียนด้านนี้มา​ ก็ยังรู้ว่ารูปถ่ายยังชั้นประถมจริง​ การวางภาพแบบนี้ไม่สมควรเอามาโชว์

K. PJ

  • Hero Member
  • *****
  • กระทู้: 6057
  • Like: 8
    • ดูรายละเอียด
Re: พูดแทน : การนำเสนอในโลกศิลปะ
« ตอบกลับ #171 เมื่อ: 22 พฤศจิกายน 2018, 11:01:41 AM »
ยิ่งอ่าน ยิ่งรู้ ยิ่งเจ็บ จริงๆ ครับ บอดี้กล้องคงต้องใช้ตัวนี้เท่านั้นไหม, EOS 5Dii? ไล้ค่าอาร์ถึงจะเปล่งประสิทธิภาพได้ดี ตอนนี้ผมบอกตรงๆ ดูภาพจากเลนส์ญี่ปุ่นไม่ได้เลยจริง มิติแบนสนิทเห็นพวกชมภาพของค่ายญี่ปุ่นแล้วอยากจะบอกให้ไปดูภาพไล้ค่าซะบ้าง...รสนิยมดี รายได้ต่ำนี่มันแย่สุดๆ ต้องหารทางอหิงสาอนาถาเอาละครับ เลนส์เลือกแล้วไม่เปลี่ยนใจแน่ 35 F 2 หรือไม่ก็ 2.8  บอดี้คงต้องศึกษากันต่อปายยยย....EOS 5Dii คือตัวเลือก แล้วมันจะยังมีถูกและดีกว่านี้ไหม? และ 6D ล่ะ? และอย่างพวก APSC ล่ะ 7D ราคาต่ำมากๆๆๆ แต่ก็เก่ามากๆ

คงเหลือตัวเลือกแค่ 5D และ6D เจ้า 1D แพงเกิน ราคามันไปเล่นบอดี้ไล้ค่าเลยดีกว่า


เมื่อปีนี้ทั้งแคนอนและนิคอนยกเลิกสายการผลิต DSLR ไปแล้ว หันไปทำ Mirrorless เต็มตัวแล้ว พวกนักเชียร์ทั้งหลายก็หันไปเชียร์กล้องมิรเรอเลสส์กันทั้งนั้น ผมคาดว่ากลางปีหน้า DSLR ราคาตกแรงแน่ๆ รอกันต่ออีกนิดอาจได้เล่น Full Frame สัญชาติญี่ปุ่นมือสองต่ำกว่าวันนี้เกินครึ่งครับ


https://www.pebbleplace.com/databases/leica_database.html

https://kenrockwell.com/canon/5d-mk-ii/specifications.htm

ขอความเห็นระหว่าง6Dกับ 5D markII หน่อยครับ
https://pantip.com/topic/31645624

ณแม่ชาวรัสเซียถ่ายภาพลูกๆของเธอกับสัตว์เลี้ยงสวยมากๆๆ
https://pantip.com/topic/31562529

K. PJ

  • Hero Member
  • *****
  • กระทู้: 6057
  • Like: 8
    • ดูรายละเอียด
Re: พูดแทน : การนำเสนอในโลกศิลปะ
« ตอบกลับ #172 เมื่อ: 22 พฤศจิกายน 2018, 06:31:37 PM »
มาเรียนเล่นกล้องจริงจังเอาตอนแก่ อยู่โรงปูนได้เรียนนิดนึงเพราะเข้าชมรมถ่ายภาพ แต่พอมาอยู่ปิโตเคมีแห่งชาติ ไม่มีเวลาเล่นแม้แต่นิดเดียว ...แต่มีเวลาตีกอล์ฟทุกวัน 55555 คนเรามักบอกไม่มีเวลาทำอะไร เวลาไม่ชอบไอันั่น หรือมีอย่างอื่นชอบมากกว่ารออยู่...แต่ผมว่ามันก็สนุกดีนะ เรียนในบั้นปลายชีวิต

วันนี้ทุกคุ้มทำกระทองเพื่อแข่งขันกัน ทำกันเยอะ ขะบวนยาว ผ่านหน้าร้านผมด้วย ขบวนคงเกือบครึ่งชั่วโมงกว่าจะผ่านร้านผมหมด หลายสิบคันรถอยู่ครับ

ผมเลือกคุ้มนี้เพราะทำบนถนน ทำให้ผมได้หัดทดลองถ่ายเช็คมิติที่ซูมระดับต่างว่ามิติเป็นอย่างไร วันนี้ใช้กล้องไม่ดีถ่ายไปก่อน แต่คิดว่าเย็นนี้ (เกือบหกโมงผมถึงคิดได้ว่าเราน่าออกไปขับรถเล่น เผื่อเจอวิวคนกำลังทำกะทง ภาพจึงไม่ค่อยคมชัดครับ) ผมได้ความรู้อีกพอควรเลยละ ซูมแต่ละระดับทำให้มิติความลึกแตกต่างดูต่างกันเป็นเป็นตัวแม้ยืนถ่าย ณ จุดเดียวกัน


F/5.6 SS 1/13 ISO 200  FL 26 Time 5.45PM


F/5.6 SS 1/13 ISO 200  FL 26 ทุกอย่างเท่ารูปบน แต่พอมีหัวคนบังแนวถนน บ้านที่อยู่ในสุดมองในภาพแล้วจะเห็นว่ามันใกล้เข้าอย่างชัดเจน


F/5.6 SS 1/13 ISO 200  FL 40 พอดึงซูมเพิ่มความลึกบ้านหลังสุดท้ายดูใกล้เข้ามาชัดเจนครับ


ภาพนี้ใครอย่าบอกว่าผมถ่ายภาพไม่บาลานซ์นะครับ มีก้นคนบาลานซ์กันทั้งสองฝั่งของภาพนะครับ

บรรยากาสแบบแสงสีครับ วันนี้ชาวบ้านจะหยุดเกี่ยวข้าวกันทุกหลังคาเรื่อน เพื่อมาทำกระทงแข่งกัน มีการทำกันตั้งแต่เช้า (ตอนกลางวันคนเยอะมาก ตอนนี้ใกล้เสร็จ บางคนคงกลับไปอาบน้ำเพื่อมาแห่กะทงไปตามถนนเข้าวัดกันต่อไป) เรี่ยไรกัน ซื้อข้าวซื้อยามากินกันสนุกสนานทั้งวันครับ มีเครื่องดนตรีพื้นเมืองมาเล่นกันด้วย (ส่วนในวงเก้าอี้แดงครับ) กินเหล้ากันแก้หนาวไปด้วย ตอนนี้เริ่มหนาวมากแล้วนะครับ


pee

  • Hero Member
  • *****
  • กระทู้: 8417
  • Like: 42
    • ดูรายละเอียด
Re: พูดแทน : การนำเสนอในโลกศิลปะ
« ตอบกลับ #173 เมื่อ: 22 พฤศจิกายน 2018, 07:40:57 PM »
ขอชมว่า เข้าใจตั้งโจทย์ครับ

เมื่อลงในรายละเอียดแล้ว จะเห็นว่า การถ่ายรูป ไม่ใช่เรื่องที่สักแต่ทำผ่านๆ
แต่ละชุดความคิดหรือความต้องการ ทำให้ช่างภาพต้องเจอเรื่องคาดไม่ถึงเสมอ
แต่ละเรื่องที่คาดไม่ถึง ก็นำประสบการณ์ใหม่เข้ามา

ความสดใหม่แบบนี้ ช่างภาพไทย 99% ไม่รู้จัก
เพราะพวกเขานิยมก๊อปปี้ความสำเร็จของตัวเอง
หรือแย่กว่านั้นคือก๊อปปี้ความสำเร็จของคนอื่น

ทุกวันนี้ แม้แต่รูปถ่ายแต่งงาน ยังทำออกมาเป็นของโหล เหมือนๆ กันไปหมด
เอามาหลายงานดูสลับกัน บอกไม่ได้ว่าชิ้นใหนงานใคร
แถมระบาดไปทั่วโลก

https://www.google.co.th/search?biw=1130&bih=563&tbm=isch&sa=1&ei=W6P2W_S-KoiDvQS9p4mIBw&q=wedding+pictures&oq=wedding+pi&gs_l=img.1.0.0l10.41306.48585..51556...0.0..0.146.1137.3j7......1....1..gws-wiz-img.......35i39j0i67.kwtyQ3Y5puQ

K. PJ

  • Hero Member
  • *****
  • กระทู้: 6057
  • Like: 8
    • ดูรายละเอียด
Re: พูดแทน : การนำเสนอในโลกศิลปะ
« ตอบกลับ #174 เมื่อ: 22 พฤศจิกายน 2018, 08:16:22 PM »
เพราะมันเป็นยูนิฟอร์มแบบนั้น ซะแล้ว...เดี๋ยวนี้ก่อนแต่งกันเกือบทุกเจ้า ต้องมีภาพปรีเวดดิ่งมาโชว์ ตรงนี้ใช้เงินไม่ใช่น้อยเลย เมื่อก่อนไม่เห็นมีกัน เรียนแบบกันไปตามนายทุนชี้นำ ก็ดีตากล้องได้เงิน แต่เจ้าบ่าวรับกรรม 55555 เพราะเป็นคนจ่าย



การก็อปปี้โดยตามก้นเขาผมเห็นด้วยครับ ว่าไม่สมควรทำ เราควรแค่ศึกษาวิธีการเขา แล้วมาใช้หลักวัฒนธรรมเราในชิ้นงานที่เราทำดีกว่า

เวปข้างล่างนี้เกิดแรงบรรดาลใจ ให้ผมอยากจะใช้เลนส์ 100-180 ขึ้นมาทันที เพื่อเอามาเก็บรูปลูกผมที่อีกหน่อยเขาโตขึ้นคงจะไม่มี โอกาสได้เห้นเขาในตอนเด็กๆ เมื่อต้นทุนมีแต่เสียเวลาที่ถ่าย ผมคิดว่าต่อไปผมจะเก็บรูปลูกๆ ผมไว้ด้วยภาพชัดๆ ตัวโตๆ เป็นอลาบั้มแบบเธอบ้างละครับ

ณแม่ชาวรัสเซียถ่ายภาพลูกๆของเธอกับสัตว์เลี้ยงสวยมากๆๆ
https://pantip.com/topic/31562529

pee

  • Hero Member
  • *****
  • กระทู้: 8417
  • Like: 42
    • ดูรายละเอียด
Re: พูดแทน : การนำเสนอในโลกศิลปะ
« ตอบกลับ #175 เมื่อ: 22 พฤศจิกายน 2018, 08:25:28 PM »
อำนาจของการถ่ายรูปนั้น น่ากลัวมาก
มันมากขนาดทำให้มนุษย์เสียตัวตน

ผู้กำกับคนหนึ่งบอกว่า ผู้หญิงเมื่ออยู่ต่อหน้ากล้อง
ไม่ว่าภาพนิ่งหรือภาพยนต์ ไม่ช้าจะยอมทำสิ่งที่ไม่คาดคิด

pee

  • Hero Member
  • *****
  • กระทู้: 8417
  • Like: 42
    • ดูรายละเอียด
Re: พูดแทน : การนำเสนอในโลกศิลปะ
« ตอบกลับ #176 เมื่อ: 22 พฤศจิกายน 2018, 10:25:27 PM »
อำนาจของกล้อง ไม่ได้เกิดกับผู้เป็นแบบ เกิดกับคนกดชัตเตอร์ด้วย
ว่าไปแล้วก็คงคล้ายๆ กับการขับรถ สามารถเผยตัวตนของคนนั่งหลังพวงมาลัย
นี่คือตัวอย่างของมนุษย์ที่พ่ายแพ้ต่อเทคโนโลยี่

มนุษย์เชื่อสิ่งที่มาจากเทคโนโลยี่ เหมือนเหยื่อโดนป้ายยา
อะไรมาจากไลน์ ก็เชื่อหมด เห็นในเฟส ก็คิดว่าจริง เป็นข่าวก็เชื่อ
แถมยอมแพร่ข้อมูลพวกนั้นโดยไม่ต้องจ้างวาน

เรื่องนี้พูดได้เป็นวัน....55555

 tht

K. PJ

  • Hero Member
  • *****
  • กระทู้: 6057
  • Like: 8
    • ดูรายละเอียด
Re: พูดแทน : การนำเสนอในโลกศิลปะ
« ตอบกลับ #177 เมื่อ: 23 พฤศจิกายน 2018, 08:43:45 AM »
อำนาจของกล้อง ไม่ได้เกิดกับผู้เป็นแบบ เกิดกับคนกดชัตเตอร์ด้วย
ว่าไปแล้วก็คงคล้ายๆ กับการขับรถ สามารถเผยตัวตนของคนนั่งหลังพวงมาลัย
นี่คือตัวอย่างของมนุษย์ที่พ่ายแพ้ต่อเทคโนโลยี่

มนุษย์เชื่อสิ่งที่มาจากเทคโนโลยี่ เหมือนเหยื่อโดนป้ายยา
อะไรมาจากไลน์ ก็เชื่อหมด เห็นในเฟส ก็คิดว่าจริง เป็นข่าวก็เชื่อ
แถมยอมแพร่ข้อมูลพวกนั้นโดยไม่ต้องจ้างวาน

เรื่องนี้พูดได้เป็นวัน....55555

 tht
ขบวนการศึกษาไทยมันทำให้คนไทยเป็นแบบนี้กันหมด ทำไมฝรั่งเขาไม่เป็นเช่นนี้กันล่ะ

คณิตศาสตร์มีความสำคัญในตัวมันเอง (นอกจากก็มีบางคนที่ไม่ต้องเรียนวิชานี้ก็เก่งได้นะ เพราะเขามีวิชานี้อยู่ในเซนส์อยู่แล้ว...เก่งและโชคดีไป)

ฝรั่งเขาสอนแบบให้เด็กคิดเอง แต่พี่ไทยแกจับยัดให้เด็ก มันจึงได้ข้อมูลเยอะเพราะไม่ได้คิดเอง เด็กไทยดูเหมือนเก่ง รู้เยอะ ทำข้อสอบชนะฝรั่ง ...แต่จริงๆ แล้วโง่เพราะสิ่งที่ถูกยัดเป็นเพียงขี้เลื่อยอยู่เต็มสมอง คนไทยตรรกะวิบัติกันเยอะ ก็เพราะตรรกะมันอยู่ในวิชาคณิตาสตร์...รู้อะไรก็รู้กันแค่เปลือกนอก เช่นเหลิมชัยคือเปลือกนอกของวงการศิลป์ ก็อปอะไรเขามาก็ก็อปมาแต่เปลือกไม่ได้เอาแก่นเขามาด้วย ผมเคยไปฟังลำโพงทำเองหลายเจ้าที่ก็อปรูปร่างเขามาแป๊ะ แต่พอฟังเสียงแล้ว มันหน้ามือเป็นหลังเท้าเลย แล้วทำไปทำไม? ไม่เข้าใจ เราจะทำลำโพงไว้นั้งมองหรือเอาไว้ฟังกันแน่

เด็กฝรั่งดูเหมือนรู้น้อย (ในสายตาตื่นๆ ของพ่อแม่บางคนที่พูดว่า รร นานาชาติเด็กโง่คณิต สู้เด็กไทยไม่ได้) คือเขาสอนในเด็กค้นหาวิชาด้วยตัวเอง มันจึงดูเหมือนรู้น้อยรู้ช้า แต่จริงๆ แล้วเด็กฝรั่งคือเหมือนเด็กที่มีกล้ามเนื้อแข็งแรงเต็มด้วยมัดกล้าม...เด็กไทนคือคือเด็กอ้วนเกินไร้เรี่ยวแรงนะครับ...เห็นคนในเฟสคุยกันแล้ว มีแต่เรื่องไร้สารจริง หรือดูเรื่องกล้องในเวปไทยเทียบกับเวปฝรั่งแล้ว เวปไทยมันเหมือนเด็กเด็กประถมคุยกัน บางที่ก็ทะเราะกันเหมือนเด็ก ..เวปฝรั่งเขาคุยกันในเรื่องทฤษฏีลึกๆ กันเป็นส่วนมาก....รวมทั้งเรื่องของงานดีไอวายก็เช่นกัน ความรู้ที่ผมได้ก็มาจากเวปฝรั่งเป็นส่วนมาก (คนไทยที่เก่งก็มีนะ แต่คิดเปอร์เซนต์แล้วมันน้อยกว่าเขาเยอะครับ)

หากการศึกษาบ้านเรายังหลงเดินทางผิดแบบนี้ ไทยไม่เคยเป็นทาษใคร (นอกจากพม่า) แต่ต่อไปไม่แน่ครับ เพราะดูแล้วมันมีความเป็นไปได้สูงด้วย เมื่อเรามีผู้นำที่ไม่มีคนดีสักคน ถ้าคนใหม่เข้ามาแบบนี้อีก ประเทศเราคงถูกซื้อทุกสิ่งทุกอย่างกันหมดประเทศแน่ๆ

K. PJ

  • Hero Member
  • *****
  • กระทู้: 6057
  • Like: 8
    • ดูรายละเอียด
Re: พูดแทน : การนำเสนอในโลกศิลปะ
« ตอบกลับ #178 เมื่อ: 23 พฤศจิกายน 2018, 11:16:50 AM »
เมื่อลงในรายละเอียดแล้ว จะเห็นว่า การถ่ายรูป ไม่ใช่เรื่องที่สักแต่ทำผ่านๆ
แต่ละชุดความคิดหรือความต้องการ ทำให้ช่างภาพต้องเจอเรื่องคาดไม่ถึงเสมอ
แต่ละเรื่องที่คาดไม่ถึง ก็นำประสบการณ์ใหม่เข้ามา
อันนี้เป็นเรื่องที่คาดไม่ถึงว่ามันจะเป็นครับพี่ คือวันนี้ตั้งใจจะเรียนรู้การถ่ายรูปคน ก่อนนั้นไม่เคยคิด กะจะถ่ายแต่วิว และของเก่าๆ ที่หาดูยาก แล้วมันอาจถูกทำลายในวันหน้าก็ยังมีรูปอยู่ให้ลูกหลานเห็นครับ พอเจอคุณแม่ชาวรัสเซียถ่ายรูปลูกชาย ก็เลยคิดจะถ่ายรูปคนขึ้นมา

วันนี้ผมโชคดี มีนางแบบมานั่งดื่มกาแฟยอมให้ถ่าย (ดีใจมากไม่ต้องเสียตังค์ ก็แค่เลี้ยงกาแฟกันไปเท่านั้น 55555)

สิ่งที่ผมทดลองวันนี้คือ (ไม่ได้เข้าครอสส์เรียนคงต้องคิดเอง) ตั้งกล้องห่างเป้าหลายระยะเพื่อหาระยะที่ดีที่สุด ว่าต้องเซ็ทค่าพารามิเตอร์ต่างๆ F, SS, ISO และ ซุมที่ประมาณ 24, 35, 100 และ 200 เพื่อเปลียบเทียบกัน ตอนนี้ผมลองที่วางห่าง 4 ม และ 2 ม จากเป้าหมาย ก็ได้อะไรหลายๆ อย่างจากการดูภาพเทียบกับล็อคบุ๊คที่จดไว้ ผมบอกได้เลยว่ามันมีประโยชน์สุดๆ ครับ

แต่ก็มาเจอภาพที่ผมไม่เข้าใจคือตั้งพารามิเตอร์เดียวกัน แต่เบนกล้องเก็บแต่ผิวหน้าคน และอีกภาพเก็บผิวหน้าและหมวกด้วย ....ภาพเก็บแต่หน้าคน สีขาวเวอร์ครับ แต่ภาพที่เก็บหน้าและหมวกสีปรกติมากกว่าครับ เป็นหลายภาพด้วย ทั้ง ISO ต่ำๆ และระยะอื่นๆ ก็เป็นครับ งง? กล้องไม่ดี, เลนส์ไม่ดี? หรือคนถ่ายไม่ดี? (ที่คิดคือต้องวัดแสงใหม่ คือแสงเข้าเกิน อาจลดสปีดหรือลดรูรับแสงหรือลด ISO เด๋วต้องลองใหม่ ....แต่ก็ไม่น่าใช่นะ เพราะเมื่อเช้าถ่ายแฟนแค่เขาหันหน้าไม่กี่องศามันก็เป็นแล้ว ไม่ได้ขยับกล้องด้วย และแสงที่หน้าไม่ได้เปลี่ยนเยอะ  ผมเลยคิดว่าอาจเป้นที่เลนส์หรือตัวเชนเซอร์ของกล้องคุณภาพไม่ดี? ...ใช่ไหมครับ?) แบบนี้มิต้องถ่ายเผื่อไว้เยอะๆ กันพลาด แบบไว้ใจกันไม่ได้เลยหรือครับ



ถ่ายแฟนเมื่อเช้าครับ ก้มหน้าลงนิดเดียวเอง กล้องผมก็ไม่ได้ขยับนะครับ (ภาพบนคงผมถือกล้องสั่น ไม่ได้ใช้ขาตั้งครับ คือกดต่อเนื่องสองช็อทติดๆ กัน) งง.. เมื่อเช้าแล้วยังมาเมื่อกี๊อีก

vichien

  • Sr. Member
  • ****
  • กระทู้: 198
  • Like: 2
    • ดูรายละเอียด
Re: พูดแทน : การนำเสนอในโลกศิลปะ
« ตอบกลับ #179 เมื่อ: 23 พฤศจิกายน 2018, 11:35:10 AM »
อ้างถึง
ณแม่ชาวรัสเซียถ่ายภาพลูกๆของเธอกับสัตว์เลี้ยงสวยมากๆๆ
https://pantip.com/topic/31562529
ตากล้องท่านนี้ฝีมือดีมากๆ ความพยายามสูง พยามยามที่ต้องรอจังหว่ะให้ได้เป๊ะๆกว่าจะกดถ่ายได้ แสง กะองค์ประกอบอื่นๆก็ดี
พวกตากล้องเก่งๆ นี่ ก่อนกดชัตเตอร์ เค้าน่าจะมีรูปขึ้นอยู่ในหัวกันแล้ว ว่าอยากได้ภาพแบบไหน

กล้อง+เลนซ์ ก็มีส่วนให้ได้ภาพสวยๆ แต่ผมว่า กล้องธรรมดา + เลนซ์ + เลนซ์ซูมที่จะใช้ได้ตามโอกาส กับฝีมือคนถ่าย น่าจะเห็นผลกว่านะครับ (แต่ผมไม่มีจุดนี้ครับ)
เมื่อก่อนตอนจะซื้อกล้องตัวแรก ก็กดหารีวิว จากเวบ dpreviews ครับ ผมว่าเวบนี้เค้ามีอุปกรณ์เทส ที่เที่ยงตรงดี กล้องที่เอามาเทส จะถ่ายจากจุดๆเดียวกัน ภาพเดียวกัน ทุกตัว
ความชัดในแต่ละช่วงเลนซ์ ก็ถ่ายเทียบกันเลย ซูมครอบ กันจะจะ ไปเลย สุดท้าย ผมก็เลือก กล้อง ฟูจิ มาแล่ะครับ ตามที่พี่พีว่า ฟูจิไม่อยู่ในสายตา แต่งบ เมื่อเอามาแล้ว ผมสบายใจ
(ผมจำรุ่นไม่ได้แล่ะ เป็นเลซ์ซูม 28-200 มั๊ง)

เมื่อสมัย 20 กว่าปีก่อน ตอนผมอยู่ที่ญี่ปุ่น กิจกรรมวันเสาร์อาทิตย์ผม คือตะเวนถ่ายรูปในเมือง กะ ระยะใกล้เคียง ครับ สมัยนั้นยังเป็นก้องฟิล์มอยู่ กดชัตเตอร์แล้ว โอกาสแก้ตัวยาก
ถ้าออกมาไม่ดี อาทิตย์หน้าหากอยากจริงๆค่อยกลับมาใหม่ แถมกล้องตอนนั้น ก็เป็นแค่กล้องคอมแผค แคนนอน ธรรมดาๆเองครับ

ร้านที่ผมไปส่งฟิล์มล้างทุกๆวันจันทร์ นี่น้องเคาเตอร์ จำหน้ากันได้ตลอด ตัวฟิล์มก็ไล่ลองไปหลายยี่ห้อครับ ทั้งแพง กะ ยกโหล (สรุปฟิล์มแพง มักจะออกมาดี) แต่ก็ต้องถ่ายตรงตาม
วัตถุประสงค์ของฟิล์มรุ่นนั้นๆด้วยนะครับ ช่วงนั้นหมดค่าฟิล์ม+ล้าง ไปหลาย อาทิตย์นึง ต้องมีอย่างน้อย ม้วน-สองม้วน/36รูป

ปัจจุบัน ถ่ายรูป ผมใช้แต่มือถือเป็นหลัก เพราะสะดวกดี แต่หากมาเอารูปมากูเทียบ มือถือสู้ไม่ได้ครับ ภาพดูรู้เลยว่าถ่ายจากกล้องใหญ่ หรือจากมือถือ แต่ก็นะ มันสะดวก ถ่ายได้แทบจะทุกเวลา
อีกทั้งมือถือสมัยนี้ ยี่ห้อที่เน้นถ่ายรูปเป็นหลัก ภาพก้ออกมาสวยดีนะครับ อย่างมือถือผม หัวเหว่ย gr5 2017 มันจะมีโหมด ปรับรูรับแสงให้ภาพออกมาชัดไปทั้งภาพ แล้วค่อยมาเลือกใหม่ว่าอยากจะให้มุมไหนชัด มุมไหนเบลอ ใหม่ก็ได้ ก็สะดวกดีอยู่

แต่ยังไงๆ ผมก็ว่าคนกดชัตเตอร์สำคัญสุด