พูดแทน : การนำเสนอในโลกศิลปะ

[pee]

ที่จริงภาพชุดนี้ไม่ได้ถ่ายเพื่อจะทำคะแนนครับ กะจะแค่ให้ดูคุณภาพกล้องเท่านั้นครับ

นี่เป็นคุณสมบัติประหลาดอย่างหนึ่งของการทำงานศิลปะ
ได้ในสิ่งที่ไม่ต้องการ

ผมย้ำเสมอว่า ให้ลดตัวตนออกจากการทำงาน รูป C+ คือเครื่องพิสูจน์
เมื่อช่างภาพ ไม่ได้พุ่งเป้าไปที่การทำงานศิลปะ งานศิลปะก็จะวิ่งมาหา
เมื่อเราไม่ได้คิดจะทำงานเลิศ แค่แสวงหาอะไรที่กำลังสนใจอย่างสดใหม่
จิตใจตอนนั้นละครับ ที่ปราศจากตัวตน เป็นใจบริสุทธิ์ที่เกิดเอง เป็นไปเอง
สภาพอย่างนี้แล ที่จะพาเราพัฒนาไปอีกขั้น

ถ้าเราพกตำราถ่ายรูปไปกับตัว เราจะไม่ได้รูปถ่ายที่ดีพอครับ

ส่วนเรื่องวัตถุสิ่งของตรงหน้า มีค่าให้ถ่ายรูปหรือไม่
เรื่องนี้พูดยาก

สมัยที่การท่องเที่ยวโปรโมตประเทศ เชิญช่างภาพระดับโลกมาถ่ายรูป
เจ็ดวันในประเทศไทยอะรัยเทือกนั้น ก็จะมีฝรั่งถ่ายศิลปะไทยแทรกมาเสมอ
ประมาณนี้



เป็นรูปที่ต้องบอกว่า ถ่ายเสียมือ
พระหล่อใหม่เหล่านี้ ในสายตาของผม ทำให้รกศาสนสถานมากกว่า
เราควรสนใจของที่มีต่าอย่างแท้จริง





ปัญหาก็คือ มันต้องพึ่งพาความรู้ที่ลึกลงไปอีกชั้น ต้องมีการเรียนรู้มากสักหน่อย
ดังนั้น อย่าไปสนใจเลยครับ ชอบก็ถ่าย พยายามตอบโจทย์ที่ตั้งไว้ให้ครบถ้วน

ปล
ที่ให้รูปได้ C+ เพราะในรูปมีทั้งสิ่งแวดล้อมในปัจจุบัน
มีตำแหน่งของวัตถุที่เราสนใจกับหน้าที่ใช้งานของมัน
มีรายละเอียดที่ชวนดู
มีหลายอย่างที่ชวนให้ใช้วิจารณญานที่ลึกกว่าปกติ
โครงสร้างของรูป ก็ไม่ดัดจริตเกินไป

มันจึงกลายเป็นรูปน่าสนใจขึ้นมาครับ

[K. PJ]

ที่จริงภาพชุดนี้ไม่ได้ถ่ายเพื่อจะทำคะแนนครับ กะจะแค่ให้ดูคุณภาพกล้องเท่านั้นครับ

นี่เป็นคุณสมบัติประหลาดอย่างหนึ่งของการทำงานศิลปะ
ได้ในสิ่งที่ไม่ต้องการ



"""""ถ้าเราพกตำราถ่ายรูปไปกับตัว เราจะไม่ได้รูปถ่ายที่ดีพอครับ""""""

เพราะในรูปมีทั้งสิ่งแวดล้อมในปัจจุบัน
มีตำแหน่งของวัตถุที่เราสนใจกับหน้าที่ใช้งานของมัน
มีรายละเอียดที่ชวนดู
มีหลายอย่างที่ชวนให้ใช้วิจารณญานที่ลึกกว่าปกติ
โครงสร้างของรูป ก็ไม่ดัดจริตเกินไป

มันจึงกลายเป็นรูปน่าสนใจขึ้นมาครับ

ผมก็เคยมีความรู้สึกว่าบางภาพดัดจริตเกินไปจริงๆ ในบางภาพเหมือนกันครับ คือพอดูภาพก็รู้เลยว่า ภาพออกมาตามทฤษฎีแป๊ะๆ เหมือนกลางตำราถ่ายกันเลย ดูแล้วเหมือนมันไม่มีการอลุ้มอล่วย เกร็งๆ เคลียดๆ อย่างไรไม่รู้ เพราะมองไปตรงไหน มันถูกต้องตามตำรามากเกินไป คนถ่ายคงต้องเคลียดใช้สมองเป็นอย่างมากในการที่จะให้ภาพแบบนี้ออกมาได้สมบูรณ์สุดตามตำราแบบนั้น (บางครั้งผมก็เคลียดเหมือนกันเวลาเจอสถานการณ์ที่จุดที่จะถ่ายไม่เข้าตำราอะไรซักอย่าง) เช่นเส้นสายจากมุมพรุ่งออกมาจากมุมภาพแป๊ะๆ บางครั้งพรุ่งออกมาหลายมุมเป๊ะๆ มากจนเฟือ (ที่จริงภาพ C+ ถ้าปรับกรอบเป็น 16|9 ก็จะได้เส้นนำสายตาจากถนนใหญ่ หรือเปลี่ยนมุมยืนถ่ายก็จะได้เช่นกัน ภาพนี้ผมต้องการให้รู้แค่ว่า สิงห์ตั้งอยู่ห่างถนนเท่าไรแค่นั้น นี่คือจุดประสงค์ที่ให้เห็นถนนพร้อมตัวสิงห์ครับ) แล้วยังมีส่วนอื่นอีกหลายจุดมากที่ตามตำรา มันอาจเป็นภาพตัวอย่างตรงตามราที่ดี แต่ความเป็นศิลป์อาจลดลงในสายตาผมเช่นกัน มันเหมือนคนที่แต่งตัวเรียบร้อย ทำผมทำเผ้าหวีซะเรียบแป้ เนี้ยบจนเกินไป เมื่อเทียบกันคนที่แต่งตัวแบบเรียบๆ ธรรมดาๆ

[K. PJ]

F 2.3,  SS 1/160,  ISO 6400, Forcal Length (FL) 90,   13/11/18,   12.43 pm


F 1.4,  SS 1/30,  ISO 80,  FL 24,  16/11/18  11.35 am


มาว่ากันเรื่องเทคนิคกันต่อกับกล้องตัวนี้ครับ วันนี้ผมต้องใช้ความพยายามสูงมากๆ เพราะเมื่อครั้งก่อนวันที่ 13 พย 61 ผมลองถ่ายมาร์โคแล้วผึ้งไม่ยอมบินเข้ารัง เพราะกลัวกล้องมันวางอยู่ใกล้ปากทางมากๆ แต่วันนี้ด้วยความอยากรู้ว่า ถ้าใช้มาร์โคถ่าย ภาพผึ้งมีนจะชัดกว่าใช้วิธีการซูมไหม? สรุป ณ ตอนนี้ว่าสู้ไม่ได้ครับ ไม่คุ้มค่าที่รอกว่าผึ้งจะคุ้นกล้องและยอมบินเข้ารังนานมากพอควร....แต่ด้วยผมทำล็อกบุ๊คแล้วเอากลับมาเทียบกัน จะเห็นว่าถ้าผมกลับไปใหม่ ตั้ง ISO 6400 เพื่อทำให้ชัดเตอร์เร็วขึ้น ผมอาจจะได้ความชัดเจนของตัวผึ้งมากที่สุดเท่าที่เคยถ่ายในจุดที่แสงน้อยมากๆ แบบนี้นะครับ พี่พีอาจรู้คำตอบแล้วแต่ผมยังไม่รู้ คงต้องกลับไปยิงภาพกันต่ออีกสักครั้ง แล้วคงหมดความรู้ที่จะได้ตัวผึ้งแบบชัดๆ ด้วยแสงธรรมชาติน้อยๆ แบบนี้แล้วละครับ



F 1.4,  SS 1/2000,  ISO 6400,  FL 24,  16/11/18  01.49 am

เทคนิคเป็นเรื่องที่สำคัญมากมากๆๆๆๆ ในการได้มาซึ่งภาพที่ดีที่สุดของกล้องตัวนั้นจริงๆ ครับ และตามด้วยความพยายามที่มากขึ้นด้วย และความรู้ทางด้านฟิสิกส์​เกี่ยวกับแสงและการทำงานของกล้องก็สำคัญมาก​ พรุ่งนี้​มีเวลา​จะลองลดสปีดและลดไอโซ่ดูอีกทีเพื่อหาจุดที่ภาพมีน๊อยส์ลดลงและปีกผึ้งไม่หยุดนิ่งจนเกินงามครับ​ น่าจะได้ภาพผึ้งที่คมชัดมากขึ้นและมีเงาการขยับปีกด้วยลางๆ (ใช้กล้องล้าสมัยราคาต่ำๆ อย่าง LX7​ ต้องทำใจ, แต่ถ้าเป็น GX9 ผมคงได้ภาพนี้ภายในเวลา 5 นาที แต่ภาพนี้กว่าจะได้มาสิบกว่านาที รอให้ผึ้งมันคุ้นแล้วต้องถ่ายหลายๆ ภาพกว่าจะได้ภาพที่ชัดมากๆ และตัวผึ้งอยู่ในตำแหน่งที่พอหยวนเอามาลงโชว์เขาพอได้เท่านั้น)  แต่งานนี้พอใจแระ...ที่เห็นปีกผึ้งหยุดแช่แข็งได้ ด้วยเลนส์ตัวเล็กแค่นี้ บอดี้เชนเซอร์แค่นี้ คงไม่สามารถที่จะเห็นดวงตาผึ้งขณะบินกันได้แน่นอนละครับ เพราะมันติดที่แสงมีให้น้อยมากๆ อีกด้วย


และบอดี้กล้องราคาถูกๆ ก็คงไม่สามารถคร็อปเอาภาพเฉพาะจุดที่ต้องการมาใช้ไม่ได้อีกด้วยเช่นกัน



การเช็คคุณภาพกล้องผมตัวนี้ลำดับต่อไปผมคงจะลองถ่ายเทียบกับ GX9 ในรูป (ที่รอราคามือสองลงครึ่งนึง, ได้ภาพแค่นี้ผมพอใจแระ) ขณะแสงเต็มที่ดูทีครับ เสียดายเขาไม่มีข้อมูลมาให้ แต่ผมคาดเดาว่าคงใช้ F 1.x, คงจะ ISO 80, FL 12() ไม่รู้ว่าเขาใช้เลนส์ยี่ห้ออะไร?, SS แล้วแต่แสงขณะนั้น คงจะถ่ายแบบมาร์โค หวังว่าพรุ่งนี้คงโชคดีเจอเป้าหมายที่จะถ่ายนะ

[K. PJ]

GX9 สามหมื่น


LX7 หมื่นเดียว



ไม่รู้ว่าแมลงอะไร บนใบดอกมะลิครับ มองไม่เห็นดวงตา

ขนาดถ่ายตอนเช้ามืด แสงน้อยๆ ได้ระดับนี้แล้ว... เห็นภาพนี้แล้ว การถ่ายเจ้าผึ้งชันโรง ถ้ามีแสงแค่เช้านี้ คงจะได้ภาพที่ผมพอใจละ... ทำให้ไม่กระสันอยากได้ตัวที่เหนือกว่ามัน ที่แพงกว่าสามเท่าอย่าง GX9 ไปเลยละ  (ราคาที่ออกห้างใหม่ๆ เหมือนกัน หรือสิบเท่าอย่าง M240)

[pee]

หมื่นเดียวน่าเล่นกว่าแฮะ

 

[K. PJ]

หมื่นเดียวน่าเล่นกว่าแฮะ

 

แต่รูปที่หน้าต่างห้องนอน น่าผิดหวังครับ ผมยังไม่สามารถถ่ายได้สวยเข้าใกล้ของจริงเหมือนกล้องแพงๆ ครับ หรือฝีมือยังไม่ถึง ถ่ายได้แค่นี้เอง ดีที่สุดของผมละ นั่งมองนกบิน จริงๆ เห็นชัดเจน สวยงามมากครับ

[pee]

อยู่ที่เลนส์และการวัดแสงครับ
คลำไปเรื่อยๆ เด๋วก็ลงตัว

 

[K. PJ]

วันนี้​แฟนออกโรงทาน​ เลยได้มีโอกาสถ่ายภาพในงานกฐิน​ ผมไม่อยากเอามาให้ดูเลยครับ

คือว่าหลังเสร็จ​งาน​ วันนี้เข้าไปค้นดู​กล้องไลก้าทุกรุ่น​ เจอรุ่นเล็กสุดของเขาที่เป็นดิจิตัลคือ​ X1  แล้วก็ไปดู​รูปถ่ายจาก Pana​ รุ่นท็อปหลายตัวมาก

ไม่มีตัวไหนสู้​ X1  ได้ซักตัวครับ​ ความอิ่ม​ การไล่โืทน​ มิติ​ ผมคิดกล้องตัวต่อไป​ ต้องไลก้าเลนส์​ไลก้าที่ทำเพื่อกล้องไลก้าเท่านั้น​ เลนส์​ไลก้าทำเพื่อ​ Pana​     ผมว่ามันงั้นๆ​ ถูกแต่ไม่คุ้มการลงทุนครับ

ตอนนี้นึกถึงคำที่พี่ว่าไว้เลย​ ถ้าเล่นกล้องเป็นเมื่อไหร่​ เจ็บตัวเมื่อนั้น​ 5555

เป็นคนดูภาพไม่เป็น​ เล่นกล้องไม่เป็นซะดีกว่าละครับ​ รอถูกหวยครับ​ ก้มหน้าก้มตาใช้ของเท่าที่มี  มีแล้วว่ากันใหม่... คงต้องเป็นไลก้าเท่านั้นจริงๆ​ มันถึงจะได้ภาพแบบไลก้า​ ที่กล้องอื่นๆ​ ไม่มีทางทำได้​เหมือนมัน ถึงใช้ตัวช่วยก็ดูออก​ ก็ได้แค่ภาพเรียนแบบเท่านั้น

[pee]

ตอนที่ผมวางหลักสูตรภาพถ่ายให้วิทยาลัยรังสิต
เพื่อนที่ช่วยคิดเป็นช่างภาพอาชีพ ก็จะรู้เรื่องวัสดุอุปกรณ์ดีหน่อย
ผมให้เขาหาว่ากล้องระดับสูงสุด 3 ฟอร์แมท มีอะไร ที่ได้มาคือ
1 35มม. Leica
2 120 มม. Hasselblad
3 4x5 นิ้ว SINAR

ก็ให้จัดซื้อเข้ามา ทุกคนตกใจกันใหญ่ เพราะมันแพงมาก ราคาทั้งหมดเป็นล้าน
(สมัยน้าชาติเป็นนายก ตอนนั้นฮอนดา แอคคอร์ด ถ้าจำไม่ผิดราวสี่แสน)

อันนี้เป็นเรื่องแย่ของอาชีพศิลปิน คือเราต้องรู้ลำดับที่ในทำเนียบ
เราจึงจะพาตัวเองไปข้างหน้าได้

เด็กที่เรียน อาจไม่มีปัญญาซื้อของพวกนี้ในอนาคต
แต่ระหว่างเรียน เราต้องจัดหามาให้เขาสัมผัส

เสียดายที่พอผมลาออก กล้องพวกนี้ก็ถูกอาจารย์ยึดไว้ใช้เอง
เด็กต้องประจบ จึงได้จับ

 

[K. PJ]

การลงลึกในสิ่งใดๆ​ มีทั้งดีและเสีย​ ที่เลี่ยงไม่ได้​ แต่ผมรู้ลึกไว้ดีกว่ารู้ตื่นในทุกเรื่อง​ครับ

คนกินอะไรก็อร่อย​ นับว่าโชคดี​ แต่ผมเขื่อว่าไม่สามารถทำอาหารให้อร่อยได้แน่นอนครับ​ เพราะชิมไม่เป็น

พี่เคยบอกว่าเรื่องกล้องมีเหตุมีผล​ที่​แพง​ แต่เครื่องเสียง​ไม่ค่อยมัเหตุผล​ ตอนแรกไม่รู้​ ผมก็ว่ามันไม่ค่อยมีเหตุผล​เหมือนๆ​ กัน

ตอนนี้เริ่มเห็นตามพี่ขัดเจนขึ้น​ แต่ยังไม่รู้​ลึกซึ้งนัก​ เลนส์​ไลก้า​ (ไม่ใช่ที่ทำให้พานานะ)​ ไม่ได้แพงบ้าไร้เหตุผล​เหมือนสาย​สัญญาณ​ ยิ่งดูภาพจากเลนส์​ไลก้าเทียบกันเลนส์​ทั่วๆ​ ไป​ มันไม่ใช้เรื่องของโทนสี​ แต่มันเป็นเรื่อง​ของรายละเอียด​ ที่สายตามองเห็นได้ ไม่ใช่เสียงที่ต้องใช้หูฟังที่สรุปยาก​กว่า

สรุป​ รู้ดีแล้วไม่เจ็บตัว​ เพราะ​ไม่มีเงินซื้อ​ ก็ไม่ต้องซื้อ​ ใช้ตัวนี้ต่อปายยยย.... เพราะถ้าจะเพิ่มระดับให้มันต่างกันชัดเจนก็ต้องไลก้าเท่านั้น

[pee]

สมัยใช้ฟิล์ม
กระจกเลนส์แต่ละก้อน เหมือนไวน์ บ่มกันหนึ่งชั่วคน
ถ้ามองลึกกลับไปอีก ผู้ผลิตเลนส์นั้นมาจากช่างฝีมือ สะสมเทคนิคมาตั้งแต่ยุคเรอเนซองค์

ลองคิดว่า ช่างทำเลนส์กล้องโทรทัศน์ของกาลิเลโอ



มีลูกศิษย์ต่อๆ มา เป็นคนทำเลนส์ให้กับดาร์แกร์ ซึ่งเป็นคนแรกที่ทำกล้องถ่ายรูปสำเร็จ
มรดกสำคัญขนาดนี้ ส่งต่อมาที่เราได้ มันจึงแพงอย่างมีเหตุผล

สมัยที่กำลังสาละวนกับการสร้างกล้องที่เก็บรูปถ่ายเอาไว้ได้
ช่างทำเลนส์ คือศูนย์กลางของเทคโนโลยี่สร้างกล้อง
พวกเขาเป็นคนกลุ่มเดียวที่รู้เรื่องโฟคัลเรนจ์ รู้ว่ากล่องมืดขนาดเท่าไร ต้องใช้เลนส์อย่างไร





ช่างทำเลนส์นี่คือ unsung heros ของการถ่ายรูปอย่างแท้จริง
ไม่มีใครรู้เลยว่าสำคัญเพียงใด และแพงเพราะอะไร
https://en.wikipedia.org/wiki/History_of_photographic_lens_design

[pee]

รายการเลนส์ ตั้งแต่ 2 ล้านเหรียญลงไป
https://www.thephoblographer.com/2015/04/17/the-most-expensive-camera-lenses/


มันมีเหตุผลด้านราคารองรับแม้แต่น๊อตตัวเดียว
มันต่างจากสินค้าฟาดค่าโง่ของเหล่าออดิโอฟายมากมายนัก
อายุวิวัฒนาการราวๆ 1000 ปี เทียบกับ +10 ปีของผู้ผลิตสาย

มันเหมือนไส้เดือนกับจงอาง ประมาณนั้น

ราคาสายที่แพงที่สุด ซิลเทค 3,476,365.46 Thai Baht
ทั้งโง่ ทั้งบ้า ทั้งเซ่อ

[K. PJ]

https://m.pantip.com/topic/37274503?

https://m.pantip.com/topic/31429847

ก่อนหน้านี้ผมพยายามค้นแต่รูปภาพ​ หาความแตกต่างจากภาพเปรียบเทียบ​กัน

พออ่านบทความพี่​ ก็เลยค้นเรื่องที่คนเขียนถึงมันดูบ้าง​  เจอในพันทิปเลยยกมาให้คนที่สนใจดูและอ่านเองวันหลังด้วยครับ​ มันเยอะเกินย่อยคืนเดียวไม่จบ

จริงๆ​ เลนบางตัวไลก้าขายออกมาถูกมากๆ​ แต่ดีมานซัพพายทำให้มันแพงขึ้น​ ตรงนี้ชี้ให้เห็นถึงความเหนือกว่าสาย​สัญญาณ​ แล้วยังราคายิ่งแพงขึ้นจากเมื่อตอนซื้อหลายรายการมาก​ ผมไม่รู้​ว่าสาย​สัญญาณ​เครื่องเสียงมีแพงขึ้นแบบมโหฬารบ้างไหม​

[pee]

ต้องบอกก่อนว่า Leica เป็นสินค้าประเภท Luxury
เปิดหัวด้วยประโยคนี้ ผมก็กดปิด เพราะคนเขียนมีอคติในเรื่องที่ตัวเองเขียน
เขาไม่รู้เหรอว่า ช่างภาพตะวันตกในสงครามโลกครั้งที่สอง
ใช้ไลก้าเป็นเพื่อนคู่ชีวิต เพราะมันเชื่อถือได้ ไม่ใข่เพราะมันหรู

ช่างภาพชื่อดังหลายๆคนเช่น Henri Turner-Bresson
เจอข้อความนี้ จบข่าวเลย ช่างภาพที่ดังสุด ใครๆ ก็รู้จักคนนี้ ชื่อ
Henri Cartier-Bresson

กล้าเขียนเรื่องไลก้า ดันไม่รู้จักตำนานคนนี้ น่าอายชะมัด

[K. PJ]

เขาอาจใช้ข้อความบางคำไม่ถูกต้อง​ ผมก็ไม่เห็นด้วยตรงนั้น​ แต่เขาบอกหลายอย่างที่เกี่ยวราคาเลนส์ไลก้าได้เห็นภาพดีครับ​

ผมลองดูภาพที่ถ่ายๆ มาจากกล้อง LX 7 ที่แค่เอาซื่อ Leica มาแปะที่เลยส์ ภาพคนละเรื่องเลย​ แต่มีคนในพันทิปหลายคนเข้ามาตอบบอกว่าภาพเหมือนกัน​ (ไอ้พวกอยากเป็นกูรู แต่สายตาและความรู้ไม่ดีและไม่มี พวกนี้มีเยอะมากทั้งในสังคมเครื่องเสียงและกล้อง) ผมดูอย่างไรมันก็เหนือกว่าพานาที่ผมใช้เยอะครับ​ ราคาแพงกว่ากันสามเท่า  แต่ผมว่าภาพเขาเหนือกว่าสิบเท่าครับ​  เหนือทั้งมิติและรายละเอียด ยิ่งถ่ายซูมไกลๆ นี่ยิ่งเห็นชัดว่ากล้องผมห่วยสุดๆ แต่ภาพใกล้ๆ ใช้มาโครก็ยังพอใช้ได้แค่นั้นเอง ยังไม่ถึงกับดี​ ผมคิดว่าเลนส์​กล้องไลก้าตัวจริงกับของผมที่แปะแค่ชื่อไลก้า ​ มันเป็นคนละตัว ​คนละบริษัท​ผลิต คนละโรงงานแน่นอน​ พานาไม่ได้เอาเลนส์ตกเกรดทั้งหมดทุกชิ้นของไลก้ามาใช้แน่นอน หรือมันอาจมีเลนส์แค่บางชิ้นที่เป็นของแท้เท่านั้นที่พานาเอามาใส่ร่วมกันเลนส์ที่ผลิตจากบริษัทอื่น ไม่งั้นภาพมันคงไม่ต่างกันไกลขนาดนี้​ และราคาก็คงไม่ต่างกันขนาดนี้​

ผมเชื่อไลก้าไม่ใช่แค่โลโก้​ แต่ถ้าบอดี้กล้องพานา​ แล้วใช้เลนส์​ไลก้าแท้ๆ​ ก็อาจได้ภาพที่ดีขึ้นอยู่จริง​ แต่ก็คงไม่เต็มร้อยอยู่ดี

http://www.flickr.com/search/?q=Leica%20D-Lux%206

กล้องตัวนี้ D-LUX6 รอให้ยางราคาดีๆ (ตอนนี้สามสิบกว่าบาทแย่มากๆ ถ้าห้าสิบละก็โอเคซื้อได้เลย หรือข้าวปีนี้หมื่นอับก็จะซื้อกันทันทีละครับ) เแล้วจะยก LX7 ให้ลูกหัดถ่ายเล่น หรืออาจลองจับ X1 ราคามือสองหมื่นเดียวพอๆ กัน จับมาใช้แก้ขัดไปก่อน หรืออาจขยับไป x2 ใช้ไปพลางๆ แบบยาวนานไปได้เลยละ เพราะงานแค่ถ่ายรูปโฆษณาลงเวปเท่านั้นเป็นเป้าหมายสำคัญ  ถ้ายังทำงานเงินเดือนหลักแสนแบบก่อนป่านนี้มี M10 ในมือแล้วแน่นอน 55555

https://www.google.co.th/search?rlz=1C1CHBF_enTH812TH812&biw=1024&bih=657&tbm=isch&sa=1&ei=ZQvyW-mLM4vivgStlLHoCA&q=leica+x2+pictures+sample&oq=leica+x2+pictures+sample&gs_l=img.3...9336.14306..14753...0.0..0.87.590.7......1....1..gws-wiz-img.8P8ddVG5uoA


ืที่ผมต้องการ Sensor ใหญ่กว่าของ X2 เพราะผมต้องการ Crop ภาพมาใช้น่ะครับ เพราะผมคงไม่ลงทุนแสงจากตัวช่วย อยากได้แสงธรรมชาติจริงๆ มากกว่า ดังนั้นการถ่ายอาจมีสภาพแสงน้อยมาก ดังนั้น Sensor ใหญ่จึงได้เปรียบ (ไม่รู้ผมคิดแบบนี้ถูกหรือผิดครับ?)