ถ้าแปลนลงตัวตามการใช้งานแล้ว แบ่งจังหวะโครงสร้างให้ลงตัว ไม่ให้มีเศษช่องที่ไม่พอดี
ไม่ใช้วัสดุสังเคราะห์ ง่ายที่สุด น้อยที่สุด มีเท่าที่จำเป็น ไม่มีสิ่งผิดพลาด แล้วมันจะสวยเองครับ
ที่เฮียเขาบอก ก็คือความลงตัว ซึ่งจะเห็นชัดจากแปลนครับ
ดังนั้น ให้ทำแปลนให้ละเอียดที่สุด มองทางออกหลายๆ แบบ
เลือกชิ้นที่ขัดใจน้อยที่สุด แล้วทำแบบนั้นต่อจนหมดทางแก้
แปลว่าจบ
ส่วนการใส่ลูกเล่นในที่ว่าง
ให้นึกถึงรอยต่อต่างๆ ให้มากที่สุด เช่น
จากในห้องออกไปสู่นอกห้อง
จากในบ้านออกไปนอกบ้าน
หรือจากพื้นชนิดหนึ่งไปสู่พื้นอีกชนิดหนึ่ง
จังหวะเหล่านี้ เป็นรสชาติของงานออกแบบ คนเก่งๆ จะเน้นมาก
นี่เป็นตัวอย่างสุดคลาสสิก วางหินอัฒจรรย์ไว้เพื่อแสดงการเปลี่ยนผ่านไปสู่อีกภพหนึ่ง
ส่วนในรูปนี้ พรมผืนเดียว ทำลายทุกอย่าง
ทำให้พื้นที่กว้างๆ หมดความหมาย เพราะเจอจุดเปลี่ยนเร็วเกินไป
จากห้องครัวออกมา เดินแค่ก้าวเดียวก็เจอพื้นใหม่ ทำให้สะดุด
พรมนี้ยังเป็นตัวกำหนดพื้นที่ของโต๊ะกินข้าว
ซึ่งกินเนื้อที่มากเกินไปเมื่อเทียบกับห้อง
เอาออกยังดีเสียกว่า
ค่าของพรมมีน้อยกว่าพื้นไม้ ไม่รู้ใส่มาทำไม
