Forum > ดนตรีและเรื่องเกี่ยวเนื่อง

เพลงป๊อปที่ผมชอบฟังสมัยเด็กๆ

<< < (2/13) > >>

pee:
คุณพ่อคุณพินิจ เป็นนักฟังเพลงที่ดิ่งลึกจริง
เพลงที่ยกมาให้ฟังนี่ เก่ากว่ารายการวิทยุไทยเสียอีก
ปั 1948 นี่ คือหลังสงครามโลกมาไม่กี่ปี ก่อนยุคโก๋หลังวังนานมาก

แสดงว่า ฟังเพลงจากแผ่นสะสมของตัวเองทั้งนั้น
ไม่พึ่งวิทยุเลย

พี่ชายคนโตของผม เรียนวิศวะ จบเมื่อ 2500
แกเล่าว่า เพื่อนคนหนึ่ง ต้องฟังเพลง Look For A Star (1960) ทุกวัน
แสดงว่ามีแผ่นเสียงเป็นของตัวเองเหมือนกัน
แต่เพลงนี้ เริ่มมีการเปิดทางวิทยุละ ผมทันฟัง

https://www.youtube.com/watch?v=grf5LIFJ0xI
http://www.youtube.com/watch?v=grf5LIFJ0xI

เป็นเพลงประกอบหนังเรื่อง Circus of Horrors
https://www.youtube.com/watch?v=q8hZoNa0OWQ
http://www.youtube.com/watch?v=q8hZoNa0OWQ

จะเห็นว่า คุณพินิจ ถูกป้อนของดีให้ จากการสะสมของคุณพ่อช่วงหลังสงครามโลกหมาดๆ
ก่อนที่สังคมไทยจะมีการฟังเพลงจากสื่อนานทีเดียว

pee:
ผมไม่โชคดีเหมือนคุณพินิจ
บ้านไม่รวยพอจะมีเครื่องเล่นแผ่นเสียง
มีแต่วิทยุหลอดกรุนดิก ไฟ 110

จากวิทยุนั้น จึงเริ่มฟังเพลง และเป็นเพลงจีน
เพราะพ่อแม่เป็นจีน

https://www.youtube.com/watch?v=JsWnHm2lu78
http://www.youtube.com/watch?v=JsWnHm2lu78

จอมใจจักรพรรดิ์ 1958 เป็นหนังดังแห่งยุค ผมไม่ได้ดู ค่าตั๋วตั้งสองบาทห้าสิบ
สมัยเด็ก มีเงินไปโรงเรียนวีนละห้าสิบสตางต์เท่านั้น
แต่มีให้ฟังทุกวันจากวิทยุ ฟังจนร้องตามได้ละกัน

K. PJ:
อาจเป็นโชคร้ายมากกว่าครับ  ผมคุยเรื่องเพลงกับเพื่อนไม่ได้สักคน  หัวสมองผมติดเพลงจากแผ่นครั่งของคุณพ่อคงเป็นเพลงตั้งแต่เริ่มทำแผ่นเสียงกันเลยละ เกลียดเะลงใหม่ๆ  ทั้งหมดเกลียดร็อคที่เอววิสร้องมากๆ  Noob เพราะตอนนั้นผมเด็กๆ  แผ่นมันก็เก่ามากๆ  คงเริ่มมาจากคุณปู่คุณย่าทวดเลยละ  เพราะคุณย่าผมบอกว่าแผ่นของคุณย่าทวดเป็นแผ่นครั่งที่หนักกว่าแผ่นของคุณพ่อ ซึ่งเป็นเพลงฉ่อยก็มีเป็นร้อยแผ่น  แผ่นตาหมาของคุณพ่อมีเป็นเกือบพันครับ  (น้องสาวผมกับคุณแม่ขนแผ่นไปทิ้งใต้ต้นจัน  ตากฝนหลายสิบปี ผมเพิ่งไปเห็นหลังพี่ไปบ้านผมครับ  พอผมไปพบโดยบังเอิน เห็นมันแตกหักชำรุด  ผมน้ำตาไหล  โกรธน้องไปหลายปี แต่ยังมีแผ่นดีๆ อยู่หลายสิปแผ่นครับ)

วันนี้ผมดีใจมากๆ  ที่ได้ยินตาบูและโรสโรสไอเลิฟยูที่ใช่เลย ถึง เทนเนสซี่วอลทซ์จะยังไม่ใช่ก็ตาม  การที่ได้ยินเพลงที่ชอบมากๆ  แต่ไม่ได้ยินมาเกือบห้าสิบปี...แล้วมาได้ยินมันอีกอย่างไม่คิดฝัน  ว่ามันยังจะมีตัวตนอยู่อีก....เพราะคุยให้ใครฟังว่ามันมีเพลงนี้ร้องแบบนี้นะ ให้ใครฟังใครจะเชื่อ  เพราะเขาไม่เคยได้ยิน  ....เพลงเหล่านี้มันเพราะสุดๆ  สำหรับผมจริงๆ  ครับ  วันนี้ผมเปิดฟังมาหลายรอบ ผมร้องตามอย่างมีความสุขทุกครั้งที่ฟังครับ Huh Yeh ....ยังมีอีกหลายๆ  เพลงที่ผมจะต้องค้นให้พบ..
.ลุกฟอร์เดอะสะตาร์ ตามความรู้สึกผม มันคือเพลงรุ่นใหม่ครับ  หัวสมองผมคงถูกฝังไว้ด้วยเพลงยุค 30s  และ 40s    มากกว่า 50s   ครับ

K. PJ:
 
--- อ้างถึง ---จากการสะสมของคุณพ่อช่วงหลังสงครามโลกหมาดๆ
ก่อนที่สังคมไทยจะมีการฟังเพลงจากสื่อนานทีเดียว

--- End quote ---
ผมเพิ่งเข้าใจวันนี้เองครับ  ว่าทำไมผมคุยกับเพื่อนสมัยเรียนหรือคนแก่รุ่นคุณพ่อที่ฟังเพลงฝรั่ง  พอผมร้องเพลงสะไตย์แบบที่ผมฟังประจำตอนเด็กๆ  กลับไม่มีใครเคยได้ยินการร้องแบบนี้  แม้แต่พวกนักดนตรีที่ร้องเพลงฝรั่งแก่ๆ  ก็ตาม  ซึ่งก็อาจเพราะสื่อไทยช่วงปี  1950 ในไทยไม่มีแผ่นเก่าๆ  ระดับ  1930-1940   มาเปิดกัน  ผมจำได้ว่าคุณพ่อบอกสั่งซื้อตรงจากต่างประเทศ ไม่ได้ซื้อในไทยครับ เดี๋ยวผมขอค้นลิงกัวโฟนดูว่าผลิตปีไหนนะครับ

K. PJ:


วันนี้อุส่าห์แกะกล่องเอาเทิร์นออกมาอีกตัวว่าจะเล่นแผ่น.  Linguaphone  กับแผ่นเพลงสะปีด  78 ที่ไปบังเอิญเจอมาใหม่. แต่ปรากฏว่าแผ่นสะปีด. 78 หายไปจากชั้นเก็บ....งง...ยังนึกไม่ออกว่าผมย้ายที่ไปไหวที่ไหนต่อ? ผมว่าผมเอาไว้ตรงชั้นนี้ดีและปลอดภัยแล้วนะ
..งง...ขอติดไว้ก่อนครับ. เดี๋ยวต้องไปออกโรงทานงานกฐินที่วัดกัน

เชิร์ทหาในเนทเจอกล่องแผ่นลิงกัวโฟน...ใช่เลยผมจำได้ติดตา...ดูจากรายละเอียดมันผลิตปี. 1930.  แสดงว่าคุณปู่ผมสั่งตรงบทเรียนภาษาอังกฤษจากประเทศอังกฤษรุ่นปี 1930.  มาให้คุณพ่อผมเรียน ฉะนั้นแผ่นเพลงที่พวกผมเคยฟังคงจะเริ่มผลิตตั้งแต่ประมาณ พศ. 2470 ซึ่งคุณพ่อผมตอนนั้นคงอายุสิบกว่าขวบ (ขอบคุณอากู๋ที่ทำให้ผมรู้ประวัติคุณพ่อมากขึ้น)

นำร่อง

[0] ดัชนีข้อความ

[#] หน้าถัดไป

[*] หน้าที่แล้ว