Forum > ดนตรีและเรื่องเกี่ยวเนื่อง
เพลงป๊อปที่ผมชอบฟังสมัยเด็กๆ
pee:
คงจะไม่ได้สั่งเองครับ เพราะทำไม่ได้ต้องสั่งผ่านตัวแทน
มันมีระเบียบศุลกากรบังคับ จะเอาของออกจากท่าเรือนี่ ยุ่งมาก
ตั้งแต่ปลายรัชกาลที่ห้า ก็มีห้างฝรั่งที่รับสั่งสินค้าให้คนไทย
2490 นายเตียงเปิดร้านที่ปากตรอกกับตันบุช สี่พระยา
ทำกิจการขายสินค้าฝรั่ง และรับสั่งของที่เป็นร้านคนไทยเจ้าแรก
สมัยผมเป็นเด็ก เดินเล่นแถวนั้น ห้างพวกนี้ก็ยังเหลือบ้าง
ที่ห้างฝรั่งอยู่กันแถวนั้น เพราะเป็นแหล่งสถานกงศุล
ร.4 ทำสัญญาเบาริง กำหนดให้ฝรั่งอยู่ไกล้วังหลวงมากสุดแค่ป้อมปิดปัจจานึก
ปัจจุบันคือสุดถนนสี่พระยา
ผมเคยเจอแคตตะล๊อกสินค้า ฝรั่งพิมพ์มาให้ตัวแทนใช้
เล่มหนาเท่าสมุดโทรศัพท์ ปกแข็ง เย็บเล่มแข็งแรงมาก
หนักมากกว่า 3 กก. พิมพ์ขาวดำอย่างดี กระดาษอาร์ตมัน
เป็นรูปทุกหน้าพร้อมโฆษณาคุณสมบัติ มีสินค้าแทบจะทุกชนิด
ลูกค้าอยากได้อะไร ก็จิ้มเอาได้สบาย
แคตตะล็อกของเซียรส์
K. PJ:
หาแผ่นไม่พบจริงๆ แล้วจะค่อยๆ ลื้อ...มันจะต้องเจอ..
เลยค้นเพลงไปเรื่อยๆ เจออีกแล้ว..ใช่เลยเพลงนี้...ร้องแบบนี้ แต่แผ่นสีจัดๆ แบบนี้ผมไม่เคยเห็นนะครับ ผมคงมีคนละยี่ห้อ
https://youtu.be/Nisao5tQb_c
เมื่อก่อนคุณแม่เล่าให้ฟังว่า คุณปู่ผมเป็นคนมีฐานะดี มีที่นาเยอะ แต่น้องสาวคุณปู่เรียนเก่งและเรียนสูง ภาษาอังกฤษพูดสำเนียงเหมือนฝรั่งเป๊ะ (คุณพ่อผมด้วย แต่ผมห่วยสุดๆ) คุณแม่ผมบอกว่าน้องสาวคุณปู่ทำงานในกรุงเทพ คงคล้ายๆ เหมือนกระทรวงต่างประเทศครับ ตรงนี้อาจเป็นเหตุให้คุณปู่สั่งของจากต่างประเทศได้ รวมทั้งรถเบนซ์รุ่น 220s ท้ายมนพวกมาลัยซ้ายสีขาว ขณะที่ชาวบ้านยังมีแค่เกวียนขี่ครับ รถตกมาถึงผมได้ขี่ไปเรียนหนังสือใน กทม ด้วย
K. PJ:
--- อ้างจาก: pee ที่ 14 ตุลาคม 2017, 05:49:18 PM ---
--- End quote ---
เด็กๆ ผมจำได้โรครับ หนังสือสมุดแบบนี้บ้านผมมีเพียบ ผมโตขึ้นมาคุณย่าลื้อบ้านและปลูกใหม่สองครั้ง หนังสือและข้าวของหายช่วงย้ายบ้านไปเยอะครับ ยิ่งคุณแม่มาปลูกบ้านปูน เผาหนังสือเก่าและเอาแผ่นเสียงที่ผมกองเก็บทิ้ง กลับบ้านทีผมต้งเสียใจเรื่องของสะสมผมหาย น้องสาวตัวดีไม่ชอบไม่เห็นคุณค่าชอบแอบเอาของผมทิ้ง ผมตั้งแต่จบชั้นประถมก็มาอยู่บ้านยายใน กทม ( ที่พี่เคยไป) ผมเลยไม่มีเพื่อนที่บ้านอยุธยาครับ จบก็ทำงานต่างจังหวัดตลอด ชีวิตผมเลยมีแค่วัยเด็กที่อยู่ใกล้ๆ คุณพ่อครับ ท่านเสียชีวิตตอนสี่สิบกว่าๆ เอง
pee:
สมัยก่อน ไปรษณีย์ไทยส่งแค่จดหมาย
พัสดุต่างประเทศต้องมาทางเรือ ก็ต้องผ่านด่านศุลกากรที่ท่าเรือ
การออกของยุ่งยากมาก ปกติก็ครึ่งวัน บางทีสองวัน
เลยเกิดอาชีพชิปปิ้ง รับออกของจากด่าน พวกนี้จะสนิทกับเจ้าหน้าที่ ออกของเร็ว
ลูกค้าที่สั่งของจากเมืองนอกมักจะฐานะดี แปลว่ามีงานทำ
ไม่สามารถเสียเวลากับเรื่องพวกนี้ ก็เลยจ้างคนทำแทน เกิดอาชีพใหม่
สมัยผมเด็กๆ นี่ พวกชิปปิ้งเขาถือตัวนะครับ มีสังคมกันเอง
เขาถือว่าเป็นอาชีพอีกระดับ เพราะรู้กฏหมาย รู้ภาษา และคบฝรั่ง
แต่งตัวดี ใช้ของแพง
อาชีพนี้น่าจะเสื่อมลงเมื่อเกิดสลัมคลองเตย คนในสลัมตีสนิทกับพวกศุลกากร
ในที่สุด ก็กลายเป็นแย่งงานชิปปิ้งอาชีพไปซะงั้น
Karin Preeda:
ผมโตมากับ Elvis Cliff Beatle ครับ Eee เพลง Standard เก่าๆนี่รู้จักตอนที่เรียนดนตรี ส่วนเพลง pop เก่าๆที่คุณพินิจยกตัวอย่างมาก็รู้จักเกือบหมดเพราะน้าผมเค้าฟังครับ เป็นเทปซะส่วนใหญ่ ของ Azona iii เอามารวมๆ ผมยังเด็กอยู่ก็เอามาเปิดฟังดะ ชอบเพราะทำนองมันเพราะดี แม้จะไม่เข้าใจความหมายก็ตาม
นำร่อง
[0] ดัชนีข้อความ
[#] หน้าถัดไป
[*] หน้าที่แล้ว
Go to full version