รูปคุณพินิจช่วยให้ผมเข้าใกล้ ประวัติศาสตร์ศิลป์ น่ะครับ
วิชาประวัติศาสตร์ศิลป์ในประเทศไทย แบ่งออกเป็น 2 สาย
คือสายชั่งตวงวัด กับสายวัดใจ
สายแรก เริ่มต้นที่สมเด็จกรมพระยาดำรงราชานุภาพ
อีกสาย เริ่มต้นที่สมเด็จ เจ้าฟ้า กรมพระยานริศรานุวัดติวงศ์
สายนริศ ถูกสืบต่อมาโดยอาจารย์ศิลป์ และน ณ ปากน้ำ
แม้จะไม่ได้ส่งมอบกันโดยตรง แต่สาระที่เสนอออกมานั้น ไกล้กันมาก
สายดำรง มีหลวงบริบาลบุรีภัณฑ์สืบทอด
ส่งต่อมายังท่านสุภัทรฯ คณะโบราณคดีและสำนักโบราณคดี ที่กรมศิลปากรทั้งกรม
ที่จริง ใช้ภาษาวิชาการก็จะเป็นสายปริมาณกับสายคุณภาพได้ แม้จะไม่ตรงกับเนื้อหานักก็ตาม
ตัวผมเอง รักที่จะรวม 2 สายนี้เข้าด้วยกัน มีเป้าหมายที่จะทำความเข้าใจสังคมที่รองรับงานศิลปะเหล่านั้น
Adolf Loos สถาปนิกใหญ่ เคยประกาศว่า ต่อให้สังคมนั้นเหลือกระดุมแค่เม็ดเดียว
“If nothing were left of an extinct race but a single button, I would be able to infer, form the shape of that button, how these people dressed, built their houses, how they lived, what was their religion, their art, their mentality.”
https://quotefancy.com/quote/1301299/Adolf-Loos-If-nothing-were-left-of-an-extinct-race-but-a-single-button-I-would-be-able-toผมไม่บ้าระห่ำอย่างนั้น
แค่อยากได้ยินเท่าที่กระดุมเม็ดนั้นบอก ก็พอ....
555555
