ผมแพ้โวทว่าเปิดเครื่องเสียงไม่ได้ เลยอดฟังเพลงด้วยประการฉะนี้ครับ
ลองเลือกเพลงที่ เสียงส่วนใหญ่อยากฟังสิ เพราะเลือกตามใจตัวเอง ... อดฟัง555
อยากเขียนระบายความในใจเช้านี้...
เมื่อวานช่วงบ่าย...แฟนบอกให้ปิดเพลงแบบห้วนๆ ว่า...เพลงที่เปิดทำให้เขาคิดอะไรไม่ออก... ทั้งๆ เปิดเพลงคันทรี่ที่เขาชอบ...(แต่เราเฉยๆ... ถึงไม่ชอบเพลงพวกนี้) ผมรู้สึกโกรธและน้อยใจขึ้นมาอย่างแรง...ไม่พูดด้วยไปเลย... คิดในใจว่าจะไปอยู่บ้านใหม่คนเดียวไปเลย....จะได้ฟังเพลงโดยไม่รู้สึกเกรงใจใคร...มันคงฟังเพลงอย่างมีความสุข... ไม่พูดด้วยจนเขาร้องไห้ถามว่าเป็นไร... ก็บอกไม่พอใจเรื่องให้ปิดเพลง... ถึงเขาอนุญาตการฟังเพลงมันก็ไม่ดีอีกต่อไป... เพราะรู้ว่าเขาต้องทนฟัง... ก็คงต้องแยกตัว ซึ่งมันก็ไม่ใช่สิ่งที่ดีไปทั้งหมดในการแยกกันอยู่ ถึงจะเป็นแค่บางช่วงเวลาเท่านั้น... แต่เขาบอกจะย้ายที่คัดกาแฟไปหน้าร้านเหมือนเดิม ให้เรานอนฟังเพลงที่นี่... ก็รอว่าเขาจะย้ายไปเมื่อไหร่
ความไร้สาระของแต่ละคนคงไม่เหมือนกัน...คนโตมาด้วยสิ่งแวดล้อมไม่เหมือนกัน...ย่อมติดสิ่งแวดล้อมมาไม่เหมือนกัน... ผมเกิดมาได้ยินแต่คลาสสิกและเพลงที่มีดนตรีปราศจากเครื่องไฟฟ้าที่ึคุณพ่อเปิดกรอกหูตลอดเวลา... มันติดตัวมาจนฟังเพลงอื่นๆ ไร้สาระไปหมด...บางครั้งก็คิดว่าผมโชคร้ายมากกว่าที่ฟังเพลงที่ชอบร่วมกับใครไม่ได้เลย...ผมก็เข้าใจเวลาไปร้านอาหารที่จัดนักร้องดังๆ อย่างพงษ์สิทธิ์ คำภีร์มาเล่น แฟนมีความสุขกับเพลง... แต่ผมกลับเล่นเนทแทน... และรำคาญในเสียงเพลง... แต่มันก็แค่บางสิ่งที่เลวร้าย... ชีวิตของเราก็ยังมีความสุขอื่นๆ มาแทนที่...ว่าแล้วก็เบื่อบ้าน...วางแผนขี่บิ๊กไบค์ออกเที่ยวคนเดียวดีกว่า
แต่เช้านี้ลูกคนเล็กรับกลับบ้านมาอยู่พร้อมหน้าทั้งสองคน... ผมก็ไม่สนใจใคร...เปิดเพลงเปียโนเบาๆ กล่อมบ้าน... หวังให้เพลงแบบนี้ซึมเข้าไปในสมองลูกผมบ้าง... วันธรรมดาผมคงออกขี่บิ๊กไบค์เที่ยว เสาร์อาทิตย์ค่อยกลับบ้านมาอยู่ร่วมกัน... แก่แล้วอยากทำอะไรตามใจเราละ
