การชมจนถึงขั้นอวย เป็นบาปกรรมมหันต์
หนังเรื่องนี้ มีกลิ่นอายของหนังเด็กจบการศึกษา
เดินเรื่องแข็งกระด้าง ขาดรายละเอียดที่สมจริง
ตัวเอกผู้ชายเป็นนักตกแต่งกราฟิก ..... ไม่มีความน่าจะเป็นเลยแม้แต่น้อย
แถมหนัง ไม่เคยแสดงถึงความสามารถของเขาเลย มีแต่ยืนอยู่หน้าจอ
ผมละงงที่คนวิจารณ์คนนี้ เป็นเจ้าของบริษัมโฆษณายักษ์ใหญ่
กลับมองไม่เห็นข้อบกพร่องนี้
ถ้าเมอรีล สตรีฟ ในนางมารใส่ปราด้า ได้คะแนนการแสดง 90
นักแสดงไทยคนนี้ ก็คงได้สัก 15 แต้ม
ส่วนนักแสดงหญิง ที่เล่นเป็นหมอ อันนี้เอาไปเลย 10 แต้ม
เธอไม่เคยใช่ศัพท์เทคนิคทางโรคผิวหนังเลย แต่ผมไม่โทษเธอนะ
คนเขียนบท น่าจะไม่มีปัญญาหามาใส่ไดอะลอกมากกว่า
เอาละ ส่วนที่ห่วยที่สุดของหนัง มาแล้ว
"บทพูด" ครับ
ทุกคนในหนัง พูดเหมือนกันหมด ยังกับโขลกมาจากสำนักแสดงเดียวกัน
ใช้เสียงโมโนโทน ใช้คำพูดจิกๆ กัดๆ ราวกับจะไปออดิชั่นละคอน
ไม่ว่าจะเป็นตัวเอก ไปจนถึงคนขายของที่เซเว่น
ผมดูไปได้ 3/4 ของพาร์ทแรก หมดแรงส่ง ลบจากเครื่องทันที
จบข่าว
สังคมไทย ไม่กล้าพูดตวามจริง ไม่มีวิจารณญาน
พอให้อวยละก้อ เก่งกันจัง
หาดาราที่ชวนให้เชื่อว่า ทำงานออกแบบสักหน่อยเถอะ
