รัชกาลที่หก พระราชทานคำว่า "สถาปัตยกรรม" ให้แก่ภาษาไทย โดยทรงแปลจากคำว่า ARCHITECTURE ซึ่งมาจากศัพท์กรีกอีกที
ถ้าอยากรู้ความหมายจริงๆ ก็ต้องทวนกลับไปที่รากศัพท์ ซึ่งคงไม่เกิดประโยชน์กับคนธรรมดาอย่างพวกเรานัก
ในที่นี้ ผมตั้งคำถามขึ้นมาเพื่อตรวจสอบความเข้าใจในหมู่คนที่ชอบคิด ซึ่งอาจจะเป็นนักเรียนศิลปะ นักเรียนสถาปัตยกรรม หรือนักเรียนช่างกล จะเรียนอะไรก็ไม่สำคัญเท่ากับความจริงที่ว่า จากฐานความรู้ของตน เมื่อเจอคำถามที่ต้องใช้ความพินิจพิจารณาแล้ว สามารถแยกแยะสกัดเอาความเข้าใจที่ตรงประเด็นออกมาหรือไม่
นี่เป็นวิธีที่อาจารย์จิ๋วใช้ในการสอนหนังสือของท่าน
ผมเองเจอคำถามนี้เข้าไป ก็ครุ่นคิดมาไม่เคยหยุด ยิ่งคิดก็ยิ่งมองโลกอย่างเข้าใจขึ้น และทำให้เห็นข้อเท็จจริงหลายอย่างที่ทั้งน่าเศร้า และน่าสงสัยไปพร้อมกัน
มีแพทย์ท่านหนึ่ง จ้างสำนักงานสถาปนิกมีชื่อแห่งหนึ่งออกแบบบ้านให้
แล้วเสร็จเข้าอยู่ มีหนังสือมาถ่ายรูป มีคนชื่นชมกล่าวขาน แม้แต่อาษา ก็ยังให้รางวัล
ทว่า ท่านบอกกับคนไกล้ชิดว่า
"สถาปนิกเขาไม่รู้ว่าบ้านคืออะไร"
ผมเคยอยู่หมู่บ้านที่สำนักงานแห่งนี้ออกแบบและพัฒนา
คนผ่านทางมาต่างก็ชมว่า บ้านสวย น่าอยู่
ผมอยู่แล้วไม่มีความสุข หลังจากทุบผนัง เปลี่ยนฟังชั่นห้องใหม่ ค่อยดีขึ้น
แม้กระนั้น ก็ขายทิ้งเอากำไรมาปลูกบ้านใหม่
มีความเห็นเช่นเดียวกับคุณหมอท่านนั้นเหมือนกัน
สิ่งที่เขาทำมันไม่ใช่บ้าน
สภาพในปัจจุบันครับ
https://www.google.co.th/maps/@13.8031653,100.5264194,3a,75y,4.14h,86.73t/data=!3m6!1e1!3m4!1siCPE127_61tweQzpTGbLNQ!2e0!7i13312!8i6656
ถ้าหมายถึงทาวเฮ้าส์ตามในรูป ผมว่าไม่สวยนะครับ เด็ก ปวส. น่าจะออกได้สวยกว่าอีก แฮ่ะๆๆ
บ้านปัจจุบันผมก็เป็นทาวเฮ้าส์ แค่ 16 ตรว. แต่เมื่อหลายปีก่อน ห้องข้างๆเค้าย้าย ผมเลยซื้อไว้อีกหลัง แล้วทุบผนังออก
ตอนนี้แม้วันไหนฝนตก ก็สามารถวิ่งภายในบ้านได้อยู่ ตอนนั้นก็คิดไว้ ที่ราคามันตั้ง ล้านกว่าๆ แต่ได้แค่ทาวเฮ้าส์เล็กๆ เป็นใครก็มองว่า
ไมไม่ออกไปซื้อบ้านนอกเมือง ยังจะได้สัก 50-70 ตรว. แถมเป็นบ้านเดี่ยวเสียด้วย
แต่ด้วยหลังบ้านผม ในระยะ 100 กว่าเมตร ไม่มีบ้านใหญ่ หรือหมู่บ้านเลย และโอกาสจะมีทำเป็นหมู่บ้านก็คงยาก เพราะมันเป็นสวนทั้งหมด
อากาศดีมาก เปิดหน้าต่างออกมาก็เห็นต้นไม้ ไม่ต้องเห็นบ้านเพื่อนบ้านเหมือนที่อื่นๆเค้า ยิ่งตอนกลางคืนนี่ นอนฟังเสียงกบเขียด สาระพันสัตว์ได้ฟินๆ
ยิ่งวันไหนฝนตก นี่ตอนกลางคืน พวกกบ อึ่งอ่าง แล่ะสัตว์อื่นๆ แข่งร้องกันอย่างดัง ทั้งเพลิน แจมหนววกหูบ้าง
ผมแยกออกมานอนห้องด้านหลัง เปิดแค่พัดลม เบอร์ 1 ก้นอนสบายๆ ยิ่งหน้าหนาวนี่แทบไม่ต้องเปิดพัดลมเลยครับ
หลักง่ายๆ แค่ไม่ปิดหน้าต่าง ไม่ปิดประตู ใช้ประตูมุ้งลวดแทน เมื่อมีลมเข้า ลมก็ไหลพัดออกได้ โฟว์ไปถึงระเบียงด้านหน้า
(ผ่านห้องฟังเพลงผมก่อน ซึ่งก็ไม่ได้ติดแอร์เสียด้วย แต่ก็ไม่ร้อนนัก...แต่ฝุ่นจะเยอะมากๆ)
หน้าบ้าน วิ่งได้ไปกลับ ~ 700 ม. เพราะซอยที่บ้านผมอยู่เป็นซอยตัน นอกจากวินมอร์ไซด์แล้ว รถเก๋งแทบไม่มีวิ่งผ่าน
เลยไม่มีความอยาก ที่จะออกไปวิ่งตามสวนสาธารณะอื่นๆ ที่ขับรถไปกลับ ก็ชั่วโมงครึ่ง ขึ้นไปแล้ว
....นอกเรื่องหน่อยครับ
++เมื่อเช้าเดินผ่านหน้าสยาม discovery ป้ายรถเมล์ ที่ทำเป้นแบบมัลติมีเดีย เห็นตอนนี้ยืนเป็นผีตายทราคอยู่ แล่ะน่าจะนานมาแล้ว ว่าจะถ่ายรูป
มานึกขึ้นได้อีตรงเดินมาถึง แยกพระพรหม เอาเสียแล้ว
