ช่วงนี้ผมบอกตรงๆ ว่ายังไม่ค่อยรู้จักกล้องและเลนส์ดี และเลนส์ก็ยังไม่สมบูรณ์สุดๆ ต้องแก้ไขไปเรื่อยๆ ทุกภาพเหมือนผมทำการเทสการทดสอบเลนส์ โดยที่การปรับแต่งแต่ละครั้ง ก็ไม่รู้ว่าผลจะออกมาอย่างไร คือมันมีความรู้สึกไม่มั่นใจในการทำงานทุกช็อท แต่ก็รู้สึกค่อยๆ มั่นใจมากขึ้นเรื่อยๆ เมื่อได้เห็นผลงานดีขึ้นทุกครั้งที่มีการปรับแต่งที่ถูกทาง แต่ก็มีบางปรับไปผิดทาง และมีความงงๆ เกิดขึ้น คงอาจเกิดจากผมได้ของที่มีปัญหามาตลอด
จึงทำให้ผมอยากจะดูผลงานของพี่นรินทร์จากกล้องที่ดีๆ มีมาตรฐาน รอจนเงือกแห้งแล้วครับพี่นริทร์ กรุณาช่วยจัดมาให้ดูสักภาพสองภาพด้วยครับ
ตอบคุณพินิจ
กล้อง + เลนซ์ที่ผมได้มา นั่งมองก็มีความสุข สภาพน่าเอาเข้าพิพิธภัณฑ์มากกว่า ผมจึงไม่กล้าทำอะไรสุ่มๆในการแปลงหลังดิจิตอล
เปิดดูเน้ตมีคนทำหลายแบบ แบบดีสุดคือใช้แม็คโครทูปมาต่อ เพราะเจ้าทูปนี้แยกร่างออกได้เป็น 3 ชิ้น 3ขนาด ตอนนี้ทูปมาถึงท่าลี คาดว่าส่งเข้าลาวได้วันจันทร์นี้
จากนั้นจะวานคนให้เจาะแผ่นอลูมิเนียม ไขเจ้าทูปเข้าไป เอาแผ่นมิเนียมวางแทน กราวด์กลาส แล้วหมุนกล้องโซนี่ต่อเข้าไป ก้อจะถ่ายได้โดยวางบนโต๊ะ (ยังไม่มีขาตั้ง)
แต่ต้องสารภาพว่า ลินฮอฟ คงไม่ถูกโฉลกผม หรือผมอาจไม่ละเอียดพอสำหรับกล้องแบบนี้ แค่ตอนถอดกราวด์กลาส ออกมาวัดขนาด พอใส่กลับขันน๊อกแน่นไปตัวนึง ได้เสียง แกร๊ก กราวด์กลาส ร้าวเป็นเส้นครับ
ทำให้ผมคิดหนัก ว่าไม่ควรไปทำลายของสภาพดีๆแบบนี้ กำลังคิดว่าจะหากล้องถูกลง อย่าง สปีดกราฟิค ขนาด มีเดียมฟอร์แมท น่าจะเหมาะกับผมมากกว่า
บอกตรงๆ ผมกลัว ลินฮอฟ ดูแล้วมันถ่ายยาก และไม่เหมาะที่จะใช้เป็นกล้องสอนตัวผม
