ก่อนนั้น ตอนเล่นเครื่องเสียง เสียงมันมองไม่เห็นภาพ ผมก็คิดเองไปว่า มองภาพคงเปรียบเทียบเห็นความแตกต่างกันง่ายกว่สเสียงเยอะ
แต่ที่ไหนได้พอมาดูภาพกลับดูไม่ออกว่าสีของไลก้า มันดีกว่ากล้องอื่นอย่างไร กว่าจะพอจับทางได้ แต่มันก็ยังดูยากกว่าฟังเสียงจริงๆ ครับ
ถ้าเลนส์คือลำโพง แอมป์คงเป็นบอดี้กล้องละครับ ทีนี้ถ้าจะเลือกเล่นภาพ แอมป์มียี่ห้อเดียวที่ใช้ได้คือไลก้า จบเรื่องแอมป์ไป
ส่วนเลนส์ ก็ไล้ก้าอีกแหละ หรือตัวเด่นๆ ที่คนจีนคนนั้นแนะนำำ ก็จบเหมือนกัน
ผมเลยคิดว่าเล่นภาพอาจง่ายกว่าเครื่องเสียงซะด้วยซ้ำไปนะครับ เพราะแอมป์กับลำโพงมีร้อยแปดยี่ห้อดีให้เลือก ไม่รู้จริงเลือกไม่ถูกใจเราได้
แต่วิธีเล่นเครื่องเสียงง่ายกว่า ส่วนวิธีเล่นกล้องนั้นยากสุดดดดๆๆๆๆๆๆ ผมว่าตรงนี้แหละที่กล้องโดยรวมแล้วมันเล่นยากกว่าตามที่พี่สรุปมา
เป็นอีกมุมมองของผมนะครับ
แค่คนจนเท่านั้นถึงหากล้องเล่นยาก ถึงยากที่สุด เพื่อให้ได้สิ่งสุดยอดได้ ซึ่งเป็นที่มาของกระทู้นี้น่ะครับ
แต่คนรวยแค่มีเงินล้านเดียวเล่นกล้องได้หรูแล้ว
แต่ที่ว่าเล่นกล้องสนุดกว่านั้น เห็นด้วยสุดๆ เลยครับ แล้วเล่นกล้องทำเงิน เล่นเครื่องเสียงมีแต่เสียเงินทางเดียว
รูปกาแฟดริปผมส่งให้แฟน เขาเอาไปลงในกลุ่มไลน์เพื่อนมหาลัย ได้ออร์เดอร์ทันที 10 กล้อง ได้เงินสองพันกว่าๆ ได้ค่าเลนส์ตัวนี้คืนทันทีครับ รูปนี้มีพลังจริงๆ ตาใที่พี่ว่ามาเลยละ
แล้วรูปกาแฟช็อทบนโต๊ะตัวเก่า มีคนที่ไม่เคยมาโพสต์ด้วยก็เข้ามาโพสต์ว่ารักรูปนี้ทันที และสั่งซื้อตามมาอีกด้วย
รํปที่ผมไปถ่ายงานไทลื้อ มีชาวเชียงคำำ และพวกครูและหมอ ตามรูปนี้มาที่ร้านได้ลูกค้าเชียงคำหน้าใหม่เพิ่มมาอีกหลายคน
สรุปเลนส์ตัวใหม่ทำคุณเกินราคาของมันไปหลายขุมแล้วนะครับ
