ญี่ปุ่นไม่ค่อยมีอย่างนี้เพราะความชาตินิยม เรื่องส่วนรวมเป็นเรื่องใหญ่ เรื่องส่วนตัวเป็นเรื่องเล็ก
บันเทิงญี่ปุ่น มีลักษณะพิเศษ ไม่เหมือนใครครับ
อย่างแรก เขากินกันเองก็อิ่มแล้ว จึงไม่สนใจนอกประเทศ
ตลาดซีดี ของเขา เป็นอันดับสองมาหลายสิบปี ที่อื่นเลิก ที่นี่ยังซื้อกัน
และไม่เสพของปลอม
อย่างที่สองนี่ ยิ่งแปลก เขาเอาความบันเทิงชี้นำคนครับ
ประเทศโง่ๆ จะทำตามความอยากของลูกค้า ญี่ปุ่นกลับพยายามใช้มัน กำกับคนในชาติ
ถ้าคิดตามความบันเทิงของเขา จะเห็นแนวโน้มใหญ่ๆ ชัดเจน
สี่สิบปีที่แล้ว บันเทิงของเขามีลักษณะฝันเฟื่อง แบบซินเดอเรลล่าในเมืองใหญ่
หรือซุปตาร์รักกับคนเดินดิน ซึ่งเกาหลีมาตามอย่างยี่สิบปีให้หลัง
จากนั้น ก็เปลี่ยนแนวมาเป็นปัญหาสังคม เช่นโสเภณีเด็ก โรคเอดส์ หรือพวกเมืองเป็นพิษ
ยี่สิบปีมานี้ เน้นเรื่องอาชีพ ตัวเอกเป็นพวกทำงานทั้งระดับสูงมาถึงคนเก็บชองเก่า
มาช่วงหลังๆ นี่ แนวสืบสวนมาแรง แต่ทั้งนี้ ก็มีแนวนิยมพื้นฐานสอดแทรก
เพียงแต่เหมือนมีเข็มทิศนำ เพื่อไปสนับสนุนการพัฒนาประเทศ อย่างสอดคล้อง
เราไม่เคยเจอแบบนี้ในประเทศอื่นๆ
และที่สำคัญ ญี่ปุ่นเป็นประเทศเดียวที่คนเขียนแอนิเมะ ถูกยกย่องเป็นครู
และสร้างงานในระดับโนเบลทางวรรณกรรม ผ่านลายเส้นได้