เปิดเจอเรื่อง punch ว่าด้วยความระยำของระบบยุติธรรมเกาใต้
ดูแล้วเป็นความระยำของการเขียนบทมากกว่า
จะมีการเลือกอัยการสูงสุด
ผู้ชายอยู่ฝั่งอัยการชั่ว ผู้หญิงเป็นเมียหย่า ที่น่าจะเป็นฝ่ายธรรมะ
เรื่องดำเนินไปว่า
ผัว ซึ่งอยู่ในวัยเลข 4 เป็นอัยการอาวุโส มือชวาของผู้สมัครฝ่ายเลว
ด้วยวัยขนาดนี้ ใหญ่พอจะแทรกแซงขบวนการยุติธรรมประเทศได้ละหรือ
เขาทำได้ครับ
เขาสั่งให้หน่วยปปส. อิลินอยส์ บุกหอพัก
จับลูกชายผู้สมัครฝ่ายตรงข้าม ยัดกัญชาแล้วเอามาข่มขู่
ผู้สมัครไม่กลัว จะแถลงข่าวรับผิดแล้วสมัครต่อ
อีผัวงัดโทรศัพท์สั่งข้ามทวีปทันที
กลับไปที่หอยัดใหม่ เป็นโคเคน คราวนี้ยอม
ดูตรงนี้แล้วขึ้นครับ นี่มันดูถูกคนดูว่าไม่มีสมองนี่หว่า
ข้าราชการอาวุโสแค่จิ๊บๆ บุกไปขู่ว่าที่อัยการสูงสุดถึงห้อง แล้วทำสำเร็จ
แปลว่า คนใหญ่โตระดับนี้ ไม่มีปัญญาอำนวยความยุติธรรมให้ตัวเอง ยอมแพ้ซะงั้น
แบบนี้คือ คนดูน่ะ เหยื่อคนเขียน จะเขียนบกพร่องยังงัยก็ต้องทนดู
เชื่องซะไม่มี
มีเหตุการณ์เกิดซ้อนกัน คือลูกสาวนั้งรถโรงเรียนแล้วรถบกพร่องบังคับไม่ได้
ทีนี้ก็เข้าสูตรเกาหลีง่อยๆ ละ
คือมีการบิดคดี ตำรวจมาโรงพยาบาลจะเอาเรื่องคนขับหาว่าเมาแล้วขับ
เมียซึ่งเป็นอัยการอยู่กับลูกตรงนั้นพอดี ก็ข่มกลับ บอกว่าให้ส่งหลักฐานมาให้หมด
เธอจะเอาเรื่องผู้ผลิตรถ ซึ่งเป็นพี่ของอัยการชั่วเจ้านายอดีตผัว และล้มบนฟูกเมื่อโรงงานเจ๊ง
อัยการชั่วแก้เกมโดยส่งผัวไปเป็นหัวหน้าเมีย
สั่งให้หยุดการสอบสวน เพราะเป็นแม่เด็กบนรถ ถือว่ามีส่วนได้ส่วนเสีย
นางก็จ๋อย แต่ผมไม่จ๋อยครับ
ก็เด็กน่ะลูกผัวด้วยนี่หว่า พ่อก็ต้องไม่มาก้าวก่ายในคดี อย่างเช่นสั่งการอะไรพวกนี้
ทว่า คนเขียนบทท่าจะโง่กว่าที่คิด เพราะปล่อยผ่านประเด็นนี้
เอางั้นเลย
แล้วตอนสอบ นางก็ไม่เอาเรื่องตำรวจด้วย
ทั้งๆ ที่เห็นอยู่ว่า ยัดข้อหา ซึ่งจะสาวไปถึงคนสั่งได้อีกต่างหาก