ตามไปดูบล็อกของเขา จะเข้าใจ
เขาชอบบิดเบือนรูปถ่าย
http://photos-ash.blogspot.com/

คงคิดว่าเจ๋ง

 

ผมถือว่าริคโก้ ยังไม่ใช่กล้อง ชาติหน้าก็ยังไม่เป็น

<a href="http://www.youtube.com/watch?v=QuC6HdF5rqI" target="_blank">http://www.youtube.com/watch?v=QuC6HdF5rqI</a>

ใส่เลนส์ไลก้า ก็เหมือนเอาหัวโคเอตสึใส่เทิร์นแปดพัน
เสียของเปล่า

ผมว่า ริโก้ เจ๋ง นะครับ ที่คิด แล้วทำได้ ปรับมาใช้กับกล้องของตัวเองได้

ว่าจะไม่เข้ามาดูแล้ว เพราะเห็นว่ายิ่งมีการดูถูกเหยียดยี่ห้ออื่นๆกันมาก ความพอเพียงยังถูกมองไปอีกมุม
บอกตามตรงผมไม่ชอบเลย มันเหมือนเป็นการแบ่งแยกกัน เหมือนมัยก่อนที่ผมเคยตั้งคำถามว่า

คนฟังเพลงคลาสสิก มันหัวสูงกันทุกคนหรือไง ที่มักมองเพลง ป็อบร็อค หรือ แนวอื่นๆ เป็นขยะไปหมด ทั้งๆในความชอบ
ของแต่ละคนมันไม่เหมือนกัน วันก่อนผมนอนคิดว่าจะเข้ามาไล่ลบกระทู้ที่ผมเขียนออกให้หมด เหมือนป็อก

อย่างวันก่อนผมเขียนว่า รองเท้าแพงผมยังไม่กล้าเอามาใส่ ทั้งๆมีเงินซื้อได้อยู่ แต่ดูที่ตัวเองแล้ว สถิติ ยังวิ่งได้แค่ 7-8 นาที/กม. อยู่เท่านี้เอง
ใส่แล้วมันไม่สมศักศรีย์ แต่หากอีกสักพัก เราพัฒนาตัวเราให้ดีขึ้น การใส่ของดีราคาแพง มันก็ค่อยสมดุลกันหน่อย

เหมือนการถ่ายภาพ หากยังไม่เก่ง ไอ้การจะเอาของแพงๆมาใช้ มันก็ไม่สะดวกใจ (ผม)
ที่แน่ๆ ไม่อยากให้มีการดูถูกกันเลยครับ ผมยังอยากแวะเข้ามาดู เวบ นี้อยู่

................
ภาพที่พี่พิจ ถ่ายเด็ก ผมดูแล้วมันไม่ค่อยชัดนะครับ ตามไปกดดูที่ี fb. ก็ไม่ชัด

ภาพที่ถ่ายที่ร้าน ทุกภาพ ดูมันสว่างไปหมด แม้แต่ในหรืบอับแสง (จอคอมป์ ผมปรับแสง คอนทราสไว้ค่อนข้างน้อยแล้วด้วย)

ภาพเปรียบเทียบ กล้อง eos5 กับ ไลก้า ผมว่ามันคนละวัตถุประสงค์กัน ไม่น่าเอามาเทียบกัน

พวกเล่นเครื่องไฮเอ็นด์แพงๆ พี่เคาก็ใส่เต็ทมที่กับเครื่องเคราราคาแพงๆกัน เราๆไม่เห็นด้วยก็ว่า บ้า

พวกที่เล่นกล้อง ที่ว่าต้องไปให้ถึงที่สุดๆ คนที่เค้าไม่เล่นกล้อง ก็ไม่ว่า บ้า

= ความคิดใคร ความคิดมัน ต่างจิตต่างใจ หากแต่ตัดเรื่องการดูถูกกันออกไป สังคมเราก็น่าจะน่าอยู่กันนะครับ
เหมือนพี่ที่ผมรู้จัก คนหนึ่งเป็น ผจก. แบ็งค์ มีบ้าน รถ ทุกอย่างพร้อม

แต่อีกคน จบแค่ประถมมั๊ง ทำงานซ่อมรถ มีสุ็มร้านข้างถนน แต่ทั้งสองคนกลับสนิทรักใคร่กันมากๆตั้งแต่เด็กยันจะหกสิบกันแล้ว
เพราะเค้าไม่แบ่งวรรณะกัน

โดนลูกหลงหมากัดกัน
14 รู
นิ้วโป้งขวาเจ็บ

ต้องอ่านอย่างเดียวซะแระ

อ้ายหย่ะ แค่อ่านก็เสียแล้ว สมัยเด้กๆ ผมนี่ดดนหมาตัวเองที่เลี้ยงกัดบ่อยๆ

ปัจจุุบันวิ่งในซอย หมาก็เยอะอยู่่ แต่แปลกมะนดันไม่ยุ่งกับเรา ผมก็วิ่งผ่านเข้าไป
แต่มีวันนึง หมาที่ชาวบ้านเลี้ยงไว้ มันหลุดออกมา ทำท่าจะงับ ผมเห้น เลยหันมาตวาดเสียงดังๆ ได้ผลมันหยุดชงัก
(เอามาจารายการทีวี ที่เค้าฝึกสุนัก)

การดัดเหล็ก หรืออื่นๆ ตัวช่างจริงๆหาได้น้อยรายครับ ส่วนใหญ่จะเป็นเด้กถูกฝึก ลักจำมา บ้านผมสมัยต่อเติม เขียนแบบให้มันดู มันยังดูไม่ออกเลย ตอนเย็นกลับมา เห็นแล้วของขึ้น

ผมว่าพี่ K. PJ หมกหมุ่นเกินไปแล้วน่ะครับ สำหรับผม ยังไงก็ยังคอนเซ็ปเดิมอยู่ครับ กล้องมันแค่ส่วนประกอบเท่านั้น
สิ่งสำคัญสุด คือคนอยู่หลังกล้อง ที่กดชัตเตอร์แล้ว อยากสื่ออะไรต่อภาพที่ถูถ่ายออกมาต่างหาก เมื่อก่อนผมเคยตามดูงานของตากล้องหลายๆท่าน

ยอมรับเลยครับว่า มุมมองเค้ามองไปไกลกว่าเราๆเยอะ รูปธรรมดาๆ แต่กดถ่ายออกมาแล้ว มันช่างชวนดู ชวนเจาะเข้าไปถึงที่มาที่ไป

เท่ากับพรสวรร ครับ ซึ่งบอกตรงๆ ผมไม่มมีทางนี้ เลยค่อยๆถอยออกมา

มีอยู่ท่านนึง เค้าใช้แค่กล้องคอมแพค ยี่ห้อ ริโก้ ราคาไม่แพง แถมยังเป็นเลนซ์ซูม 28-200 แต่รูปที่เค้าถ่ายออกมากลับสวย ชวนน่าติดตาม

เมื่อก่อนผมใช้ ฟูจิ ธรรมดาๆ ลองกดเข้าไปดู ในคลับ ที่สมาชิก เอาภาพมาลง หลายๆท่าน กดภาพได้น่าทึ่งมาก จากกล้องราคาหลักพัน บาท

ปล. ผมไม่ได้เหน็บแนมใดๆนะครับ แต่ผมยังคงคอนเซ็ปเดิมครับ

อิจฉาจัง ผมต้องรออีกนานเลยครับ ไม่ต่ำกว่า 6 เดือน

โดยพื้นฐานของ อ. ร่างกายแข็งแรงเป็นทุนเดิมอยู่แล้ว ผมว่าจะกลับมาได้ไม่ยากครับ เห็นในเพจ 42.195 ที่เป็นมะเร็ง , ภูมิแพ้ หรืออื่นๆ เค้าก็อาศัยการวิ่งบำบัด
จนหายกันดี แล้วต่อจนจบ ฟูลฯ กันได้หลายๆคนเลยนะครับ (ถ้าเค้าไม่กรุเรื่องเองนะ)

เดือนที่แล้ว ไปวิ่งมาเช่นเคยครับ ฮาล์ฟฯ 21 โล สองรายการ เดือน พย. bertaram sunrise run 2018 กับเดือน ธค. pla2 mini marathon #4 2018

Half no.3# Bertram Sunrise Run 2018

งานวิ่งเมื่อเดือนที่แล้วครับ 18/11/2018 งานตรงกับงาน bdms แต่งานนี้ไม่ยักมีใครเอามาลงเอ่ยถึงเลย

งานจัดที่ชายทะเลบางขุนเทียน จุด start/finish ที่ศาลพันท้ายนรสิงห์ จ.สมุทรสาคร

จริงๆรายการนี้ตรงกับรายการ bdms กรุงเทพมาราธอน แต่ผมเลือกลงรายการที่นี่ เพราะ กรุงเทพฯ เคยวิ่งมินิฯ เมื่อสิบกว่าปีก่อนมาแล้ว 3 ครั้ง อีกทั้งรูททางวิ่งเปลี่ยนไป ไม่ผ่านที่สำคัญๆ เหมือนแต่ก่อน (แต่ล่าสุดเห็นใช้รูทเดิมก่อนเข้าเส้น) อีกทั้งดันปล่อยตัวบ้าไร ที่ตีสอง (ฮาล์ฟฯ)

รายการนี้ เบอร์แทรม งานปล่อยตัว 5.30 สำหรับฮาล์ฟ ซึ่งก็ไม่เช้าไม่สายเกินไป

ตอนแรก ก็เกรงว่าจะร้อน เลยติดหมวกแก็ป มาด้วย (ผมไม่ชอบใส่หมวก) แต่แทนที่จะได้ใช้ใส่กันแดด กลับเป็นใช้กันฝนแทนครับ ฟิลไปเลย กับช่วง กม. ที่ 17 กว่า - กม.19 เกิดมาไม่เคยวิ่งตากฝนแบบยาวๆแบบนี้มาก่อน (ฝนตกหนักกลางๆ) ช่วงผ่านคลอง ละอองฝนแผล่ยาวๆตามลม สวยดีแฮะ

รายการนี้เค้าเน้นว่า วิ่งชมพระอาทิตย์ขึ้น เอาเข้าจริงๆ ก็ไม่ได้สังเกตุเสียด้วย ก้มหน้าก้มตา เดิน เอ้ย วิ่ง อย่างเดียว

วันนี้แรงไม่ค่อยดี เพราะวันเสาร์มีท้องเสียนิดหน่อย ก็วิ่งสลับเดินตามระเบียบไป แถมเวลาก็ช้ากว่าครั้งก่อนตั้ง 6 นาที (เมืองไทย) จะมาเสียเวลาเป็นนาทีๆ ช่วง กม. สุดท้ายครับ คือรถมาวัดกันแต่เช้า เต็มสองเลนต้องวิ่งแอบข้างทาง ที่เฉอะแฉะๆ แซงก็ไม่ได้ แล่ะต้องเดินเอา เพราะคนข้างหน้าเค้าดันเดิน มีจังหว่ะโล่งนิด เลยแซง วิ่งเข้าเส้นได้ ระยะก็สัก 80 กว่าเมตรได้มั๊ง (ฝนตกช่วง โลที่ 17-20 ครับ)

ระหว่างเส้นทาง นอกจากจุดให้น้ำ (ที่อุดม ไม่ขาด มีเกลือแร่ตามช่วง) ไม่มีกองเชียร์ใดๆเลย เงียบๆแบบมีสมาธิ เลยแอบเดินได้สะดวกใจยิ่งนัก อิอิ

งานนี้เสื้อสวย เหรียญก็สวยมากๆ แถม มีเพื่อนจากที่ทำงาน มาร่วมวิ่งด้วย เกือบสิบคน แต่มีผมลง 21 แค่คนเดียว แล่ะทุกครั้งที่วิ่งจบก็ไม่เคยได้กินอาหารที่ทางผู้จัดจัดไว้บริการสักที คือมันเหนื่อยจนกินไม่ลง อีกทั้งดวดน้ำไปหลายขวด (แต่จากที่โฆษก เกริ่นไว้ อาหารน่าจะมีหลายอย่างอยู่)

สุดท้าย งานนี้น่าเสียดายอีตรง ที่อุตส่า นำ เพซเชอร์ 2.45 มาตั้งเยอะ แล้วเราเองดันแผ่ว ก็ต้องปล่อยให้แซงไป แถม 3.00 ดันส่งเสียงมาข้างหลังอีก ทีนี้ขืนปล่อยให้แซงไปอีก กลับบ้านนอนไม่หลับแน่ๆ เลยฝืนใจสุดๆ วิ่งต่อ จนจบ ที่ 2.56 ชม.

แฮ่ๆ ฝากไว้ก่อนนะ 2.45

ปล. ภาพสวยก็อปมาจากเพจ น่าจะของงานเอง คือ the memory shot ครับ
https://www.facebook.com/BertramSunriseRUN/posts/326029221315086

https://www.facebook.com/BertramSunriseRUN/videos/419016201831341/
ไฮไล้ท์งานเค้าครับ งานจบแต่เพจยังตามเก็บภาพ วีดีโอ ให้นักวิ่งตลอด งานจัดโดยทีม teelakow

ณแม่ชาวรัสเซียถ่ายภาพลูกๆของเธอกับสัตว์เลี้ยงสวยมากๆๆ
https://pantip.com/topic/31562529

ตากล้องท่านนี้ฝีมือดีมากๆ ความพยายามสูง พยามยามที่ต้องรอจังหว่ะให้ได้เป๊ะๆกว่าจะกดถ่ายได้ แสง กะองค์ประกอบอื่นๆก็ดี
พวกตากล้องเก่งๆ นี่ ก่อนกดชัตเตอร์ เค้าน่าจะมีรูปขึ้นอยู่ในหัวกันแล้ว ว่าอยากได้ภาพแบบไหน

กล้อง+เลนซ์ ก็มีส่วนให้ได้ภาพสวยๆ แต่ผมว่า กล้องธรรมดา + เลนซ์ + เลนซ์ซูมที่จะใช้ได้ตามโอกาส กับฝีมือคนถ่าย น่าจะเห็นผลกว่านะครับ (แต่ผมไม่มีจุดนี้ครับ)
เมื่อก่อนตอนจะซื้อกล้องตัวแรก ก็กดหารีวิว จากเวบ dpreviews ครับ ผมว่าเวบนี้เค้ามีอุปกรณ์เทส ที่เที่ยงตรงดี กล้องที่เอามาเทส จะถ่ายจากจุดๆเดียวกัน ภาพเดียวกัน ทุกตัว
ความชัดในแต่ละช่วงเลนซ์ ก็ถ่ายเทียบกันเลย ซูมครอบ กันจะจะ ไปเลย สุดท้าย ผมก็เลือก กล้อง ฟูจิ มาแล่ะครับ ตามที่พี่พีว่า ฟูจิไม่อยู่ในสายตา แต่งบ เมื่อเอามาแล้ว ผมสบายใจ
(ผมจำรุ่นไม่ได้แล่ะ เป็นเลซ์ซูม 28-200 มั๊ง)

เมื่อสมัย 20 กว่าปีก่อน ตอนผมอยู่ที่ญี่ปุ่น กิจกรรมวันเสาร์อาทิตย์ผม คือตะเวนถ่ายรูปในเมือง กะ ระยะใกล้เคียง ครับ สมัยนั้นยังเป็นก้องฟิล์มอยู่ กดชัตเตอร์แล้ว โอกาสแก้ตัวยาก
ถ้าออกมาไม่ดี อาทิตย์หน้าหากอยากจริงๆค่อยกลับมาใหม่ แถมกล้องตอนนั้น ก็เป็นแค่กล้องคอมแผค แคนนอน ธรรมดาๆเองครับ

ร้านที่ผมไปส่งฟิล์มล้างทุกๆวันจันทร์ นี่น้องเคาเตอร์ จำหน้ากันได้ตลอด ตัวฟิล์มก็ไล่ลองไปหลายยี่ห้อครับ ทั้งแพง กะ ยกโหล (สรุปฟิล์มแพง มักจะออกมาดี) แต่ก็ต้องถ่ายตรงตาม
วัตถุประสงค์ของฟิล์มรุ่นนั้นๆด้วยนะครับ ช่วงนั้นหมดค่าฟิล์ม+ล้าง ไปหลาย อาทิตย์นึง ต้องมีอย่างน้อย ม้วน-สองม้วน/36รูป

ปัจจุบัน ถ่ายรูป ผมใช้แต่มือถือเป็นหลัก เพราะสะดวกดี แต่หากมาเอารูปมากูเทียบ มือถือสู้ไม่ได้ครับ ภาพดูรู้เลยว่าถ่ายจากกล้องใหญ่ หรือจากมือถือ แต่ก็นะ มันสะดวก ถ่ายได้แทบจะทุกเวลา
อีกทั้งมือถือสมัยนี้ ยี่ห้อที่เน้นถ่ายรูปเป็นหลัก ภาพก้ออกมาสวยดีนะครับ อย่างมือถือผม หัวเหว่ย gr5 2017 มันจะมีโหมด ปรับรูรับแสงให้ภาพออกมาชัดไปทั้งภาพ แล้วค่อยมาเลือกใหม่ว่าอยากจะให้มุมไหนชัด มุมไหนเบลอ ใหม่ก็ได้ ก็สะดวกดีอยู่

แต่ยังไงๆ ผมก็ว่าคนกดชัตเตอร์สำคัญสุด

คนทำเรื่องพวกนี้มันต้องเรียนครับ​ ถ้าพี่ไม่บอกผมก็ไม่รู้ความผิดพลาด​ นอกจากมันผิดเยอะมากๆ​ อย่างเหลิมชัยทำำ​ ภาพมันเว่อร์เหมือนคนขี้อวด​ เหมือนตามลักษณะ​การพูดของเขาด้วย​ เลยจับทิศทาง​เว่อร์​ๆ​ ของเขาได้ง่ายๆ​ ก็งงกับคนทั้ง ประเทศ​ ไปหลงชมกันได้อย่างไร..ในระดับเห็นกองขี้เป็นดอกุหลาบที่สวยงาม

อันนี้แก้ยากแล้วครับ หากพี่ไปเอ่ยถึงในกลุ่มคนรักเค้า พี่โดนแบนแน่ๆรับรอง แรกๆผมก็ไม่รู้ลึกไรมากนัก ออกจะชอบเสียด้วย แต่พอมารู้ลึกเบื้องหลังเข้าให้นี่ ต้องกดผ่านทุกครั้งไม่อยากได้ยินเสียง ภาพ เลยครับ

บอยแบนด์ เกาหลี นี่ก็เกินไป ทำไรไม่ยั้งคิด

น้องหนูนั่นก็อีกหล่ะ ผจก. ส่วนตัวก็น่าจะไม่รู้เรื่องด้วยเลยมั๊ง 555 ผมก็คนนึงหล่ะที่ไม่รู้ลึก...ซวยไป

รูปที่ยกมานั้น เขียนในช่วงที่เจ้าตัวเรียกว่า New York awakening
เป็นรูปแรกที่จับเรื่องศาสนา
Flight to Egypt เป็นประวัติพระไคร้สต์ตอนเป็นทารก
บิดามารดาพาหนีตายไปอียิปต์ ใช้เวลาเขียนถึง 3 ปี
วางองค์ประกอบอย่างซับซ้อนผิดจากขนบเดิม

อยากถามข้อหนึ่งครับ พวกที่ใช้เวลาวาด หรือทำ(ด้านอื่นๆ) กันหลายๆปี ส่วนใหญ่หยุดแล้ววาดต่อ ทำต่อ
หรือ ลบทิ้ง เริ่มใหม่ ปั้นใหม่ กันครับพี่