เป้าหมายแรกเริ่มในการเกิดขึ้นของเฟซบุ๊กเมื่อ 13 ปีก่อน คือ เป็นสื่อกลาง หรือแพลตฟอร์มที่ทำให้พี่น้อง เพื่อนร่วมรุ่นได้มาเจอกันบนเฟซบุ๊ก
ปัจจุบันคนที่ใช้เฟซบุ๊ก จะพบว่า เฟซบุ๊กเปลี่ยนไป คือ เต็มไปด้วยโฆษณา ทั้งที่เปิดเผย และแอบแฝง มีแต่ข่าว บทความ วิดีโอคลิปที่ถูกป้อนให้เราเห็นตลอดทั้งวัน เรื่องของเพื่อนมีน้อยลงอย่างเห็นได้ชัด
เฟซบุ๊กเป็นผู้กำหนดว่า เราจะได้เห็นข่าว รูป วิดีโอแบบไหน เรื่องอะไร ด้วยเครื่องมือที่เรียกว่า อัลกอริทึม เข้าใจง่ายๆ สำหรับคนที่ไม่ได้เชี่ยวชาญเรื่องคอมพิวเตอร์ คือ สมการ หรือสูตรที่ถูกตั้งค่าให้ป้อนเนื้อหาให้เราเห็นโดยอัตโนมัติ ผู้ใช้แต่ละคนจะได้เห็นข่าว เห็นคลิป เห็นสินค้าที่ไม่เหมือนกัน ขึ้นอยู่กับว่า เคยเข้าไปดูข่าวแบบไหน สินค้าประเภทใด กลไกอัลกอริทึมของเฟซบุ๊กจะจดจำไว้ และทึกทักเอาเองว่า เราชอบดูอะไร ก็จะหาเรื่องแบบนั้นมาให้ดู
อัลกอริทึมของเฟซบุ๊กนี้ เป็นเครื่องมือหาเงินจากแบรนด์สินค้า และสื่อ รวมถึงบุคคลธรรมดาที่ต้องการให้เรื่องราวที่ตนโพสต์ขึ้นไปมีคนเห็นเยอะๆ ด้วยการจ่ายเงินให้เฟซบุ๊กขึ้นโพสต์ของตน จะถี่ ห่างแค่ไหน ขึ้นอยู่กับราคาที่เฟซบุ๊กกำหนดเพื่อให้คนเข้ามาดู และกด Like เยอะๆ ที่จริง เราถูกกำหนดโดยเจ้าของสื่อหรือผู้ให้บริการอยู่แล้ว ว่าจะได้เห็นหรือไม่ได้เห็นอะไร มากหรือน้อย หรือไม่เห็นเลยก็ยังมี
แต่นั่นเกิดจากการที่เราเลือกเข้าไปในบริการเหล่านั้น
ต่างจากเฟสบุค ที่หลอกว่า เราเป็น "เจ้าของบัญชี"
โดยที่ "มัน" ต่างหาก ที่เป็นเจ้าของ
ที่เฟสบุคใชัสีประจำเป็นสีฟ้า ก็เหมาะสม
เพราะมันคือ BIG BLUE ชื่อเล่นของ IBM
เจ้าของธุรกรรมคอมพิวเตอร์ผูกขาดในยุคบุกเบิก
ที่ควบคุมสมาชิกให้อยู่ในกรอบก่อนที่อินเตอร์เนตจะมีบทบาท
Paul Rand (1914-1996) ผู้ออกแบบโลโก
