‘บ้านร้าง’ เต็มเมืองผมโตมาในยุตที่คนไทยเกลียดญี่ปุ่น
อันเป็นผลมาจากสงครามมหาเอเซียบูรพา
ที่ญี่ปุ่นก่อกรรมทำเข็ญ กดหัวชาวเอเซียลงเป็นขี้ข้า
ความรังเกียจฝังลึก แม้แต่ทุกวันนี้ ก็มองชาตินี้ด้วยใจที่ไม่เป็นกลาง
เจอข่าวประชากรของเขาลดลง มากจนเข้าสู่เขตวิกฤติ
และคงวินาศก่อนผมตายเป็นแน่แท้
ก็รู้สึกสุขใจเล็กๆ
แม้ว่าจะเป็นหายนะที่ก่อเองเจ็บเอง
เราไม่ต้องเหนื่อย แม้แต่แอบแช่ง ก็ยังอดสงสารไม่ได้
ยิ่งเจอข่าวว่า ต้องจ้างคนต่างชาติเข้ามาเรียน เสนอเงินล่อใจสูงๆ
ก็นึกถึงเมื่อสมัยทำงานที่บริษัทสถาปนิก
เพื่อนร่วมงานจากญี่ปุ่นเล่าว่า งานหลักของเขาคือตามตูดประธานไปเล่นสกีที่ยุโรป
เพราะเขาเล่นสกีเป็น และเป็นเชื้อสายซามูไร ก็แค่หัดถ่ายวีดีโอเพิ่ม
ก็ได้รับอภิสิทธิที่คนทั้งบริษัท อิจฉา
เขาเล่าว่า สังคมของเขากำลังถึงทางตัน
ผู้หญิงเริ่มทำงานระดับสูงได้ เริ่มมีเงิน มีโอกาส
พวกหล่อนจะไม่แต่งงานกับชาวญี่ปุ่น เพราะเป็นผู้ชายชั้นเลว
พวกเธอจะเด็บเงินสักปีสองปี แล้วลาพักร้อน เที่ยวบาหลี
ซื้อผู้ชายพื้นเมืองมานอนด้วย เสพสุขจนหนำใจ
แล้วกลับไปทนทุกข์ที่ออฟฟิสตามเดิม พลเมืองญี่ปุ่นจึงลดลงทุกปี
ในที่สุด มหาอำนาจเอเซีย ก็กลายเป็นหมา
ไกล้จะหัวเน่าไปทุกที
เป็นตัวอย่างประเทศที่สมาทานทุนนิยมสุดขั้ว
บวกด้วยอำนาจนิยมสุดลิ่ม
เสริมด้วยความชาญฉลาดและวินัยอันล้ำเลิศ
ทั้งหมดเป็นประตูสู่นรกของเทวดาตกสวรรค์
นี่ยังไม่รวมคนติดโควิดอีกแปดล้านกว่า
ที่จะต้องเยียวยาลองโควิดกันอีกในอนาคต
กรรม
