ความคิดเกี่ยวกับภาพถ่าย

[pee]

ส่งท้าย

ในส่วนของคาร์เตอร์ ผมคิดว่าเขาประสบความสำเร็จในการเป็นช่างภาพ
ด้วยมุมมองอันชาญฉลาด บวกความเจ้าเล่ห์อีกเล็กน้อย การแจกสิ่งของบันเทาทุกข์ซึ่งเป็นภาระกิจทางมนุษย์ธรรมตามปกติ กลายเป็นการกระตุ้นการตระหนักรู้ของมหาชน แม้ว่าอาจจะเบี่ยงเบนไปจากเจตนาดั้งเดิมไปบ้าง ก็ยังถือว่าบันลุผลเกินคาด

แต่การเบี่ยงเบนเช่นนี้ เป็นเรื่องถูกต้องหรือไม่ ผมไม่แน่ใจ

ทว่า คณะกรรมการพูลิตเซอร์กลับมองว่าเป็นความสำเร็จ และให้รางวัลผลงานนี้ด้วยคำอธิบายว่า
For a picture first published in The New York Times of a starving Sudanese girl who collapsed on her way to a feeding center while a vulture waited nearby.
https://www.pulitzer.org/winners/kevin-carter-free-lance-photographer

นี่ยืนยันว่า รางวัลนี้ ไม่ได้ตรวจสอบหรือเห็นความสำคัญของข้อมูลในรางวัลที่ตัวเองมอบให้เลย
กรรมการก็เป็นเช่นเดียวกับคนโง่เต็มโลก ที่สักแต่ทำอะไรออกไปอย่างส่งๆ ข้อความสั้นๆ แค่นี้เต็มไปด้วยความเท็จ

Sudanese girl เด็กหญิง - ผิด
starving Sudanese girl เด็กหิวโหย - อาจจะผิด ในรูปอื่น เราเห็น Kong Nyong แต่งตัวมีเครื่องประดับเต็มตัว
collapsed on her way หกล้มระหว่างทางไปศูนย์ช่วยเหลือ - ผิด แม่วางลูกชายไว้เพราะจะรีบไปรับสิ่งของบันเทาทุกข์
a vulture waited nearby - มีแค่ประโยคนี้ที่ไม่ผิด แต่ก็ไม่ถูกต้องเสียทีเดียว มันทำให้คนอ่านเข้าใจผิดว่า แร้งรอกินเด็ก

รางวัล Pulitzer จึงเป็นแค่ผลของการหลงรูปแบบ หลงเปลือก
ขาดศักยภาพที่จะเข้าถึงความจริงแม้เพียงครึ่งเดียวของผลงาน
ถือว่าเป็นการตบหน้าตัวเอง ฉาดใหญ่

ขอบคุณที่อ่านครับ
รอความคิดต่อไป....อีกไม่นานจ้า

[pee]

ความเห็นล่าสุด อ่านเจอวันนี้ 21/6/2562
https://pantip.com/topic/38980512
ที่กาแดงไว้ คือความเท็จ ที่กาน้ำเงิน คืออาจจะเท็จ
“เด็กหญิงกับอีแร้ง” ภาพถ่ายรางวัลยอดเยี่ยมจากปี 1993 ที่ทำให้ช่างภาพฆ่าตัวตาย

นี่เป็นภาพเด็กหญิงชาวแอฟริกา ที่รูปร่างผอมแห้งและกำลังจะหิวตาย กับนกแร้งที่เฝ้าคอยที่จะจิกกินซากศพของเธอภาพนี้อยู่ถ่ายไว้โดยช่างภาพหนังสือพิมพ์ชื่อ Kevin Carter ผู้เดินทางไปยังซูดาน ในเดือนมีนาคม 1993
แม้ว่านี่จะเป็นภาพที่สะท้อนให้เห็นความโหดร้ายของโลกได้เป็นอย่างดี แต่ในเวลาเดียวกันก็สร้างคำถามให้กับผู้พบเห็นมากมายเช่นกัน

และหนึ่งในคำถามเหล่านั้นคือ “เด็กที่เห็นเป็นอย่างไรต่อไป” และ “ทำไมตากล้องเอาแต่ถ่ายภาพและไม่ช่วยเด็กคนนี้”
จากคำบอกเล่าของ Carter ดูเหมือนว่าเขาจะช่วยไล่นกแร้งออกไปก็จริง แต่เป็นหลังจากที่เขาถ่ายภาพเสร็จแล้ว ส่วนเด็กในภาพก็แข็งแรงพอที่จะเดินเองได้ อย่างไรก็ตามเขาไม่ทราบว่าเธอนั้นเป็นอย่างไรต่อไป
เรื่องที่เกิดขึ้นทำให้ Carter ถูกมองว่าเป็นนักข่าวที่เห็นแก่ชื่อเสียง และเลือกที่จะทำผลงานมากกว่าที่จะช่วยเหลือเพื่อนมนุษย์ จนเขาถูกวิพากษ์วิจารณ์อย่างหนักจากคนทั่วโลก

ในความเป็นจริงแล้วคนที่ทำงานในถิ่นทุรกันดารอย่าง Carter มักจะถูกสอนไม่ให้สัมผัสเหยื่อความหิวโหยในพื้นที่ เนื่องจากพวกเขาอาจจะมีโรคติดต่อร้ายแรงก็เป็นได้
ถึงอย่างนั้นเจ้าตัวก็บอกว่ารู้สึกผิดเป็นอย่างมากที่เขาไม่ได้ช่วยเหลือเด็กคนดังกล่าว ถึงขั้นที่ว่าไม่นานหลังจากที่เขาได้รับรางวัลภาพถ่ายยอดเยี่ยมในปี 1994 Carter ก็จบชีวิตของตัวเองลงในเดือนกรกฎาคม 1994
ที่มา rarehistoricalphotos, allthatsinteresting[/color]

เรื่องต้นทาง มาจาก ปีเขียน Published on: December 24, 2013
https://rarehistoricalphotos.com/vulture-little-girl/

ทั้งฝรั่งเจ้าของเรื่องและคนไทยที่ไปลอกมา ต่างก็มืดบอดอยู่ในอคติของตัวเอง
แล้วก็เขียนอคตินั้นลงไปอย่างมั่นใจ ทั้งๆ ที่หลักฐานอื่นนั้น ฟ้องว่าเป็นอคติที่โง่เขลา


เฮ้อ.....

[K. PJ]

อิทธิพล​ของภาพถ่ายนี่ไม่ธรรมดา​เลยครับ

[pee]

อิทธิพล​ของภาพถ่ายนี่ไม่ธรรมดา​เลยครับ

เทียบกับงานแขนงอื่น ผลของมันน่าเกรงกลัวมาก
กดชัตเตอร์ คิดเป็นวินาที
งานอื่นอาจใช้เวลาเป็นปี เป็นสิบปี เป็นร้อยปี.....กว่าจะสำเร็จ

เพียงเสี้ยววินาทีจากรูปถ่าย อาจส่งผลกระทบไปทั้งมนุษย์ชาติ
เพราะมันเป็นสื่อข้ามกาลเวลา
และมันสร้างจากความจริง

[K. PJ]

ถือเป็นหลักฐาน​สำคัญ​ มัดตัวนังช่อ  จนเเถไม่ออก

[pee]

เธอเพิ่งขายยางรถยนต์ไป เพื่อจะมีเงินซื้ออาหาร
Dorothea Lange(1895-1965) เล่าย้อนหลังในปี 1960 ถึงรูปถ่ายชิ้นเอก
ที่เป็นสัญลักษณ์ของเศรษฐกิจตกต่ำในสหรัฐ ช่วง 1930'

เธอถ่ายงานชุดนี้ไว้หลายชิ้น
รูปน่ะจริง

แต่คนถ่ายน่ะ โกหก

[trens]

แต่คนถ่ายน่ะ โกหก

รายละเอียดของเรื่องนี้ อยู่ในลิ้งค์ด้านล่าง สำหรับผู้สนใจครับ

https://www.history.com/news/migrant-mother-new-deal-great-depression

[pee]

ลิ้งค์ของท่านนรินทร์ เล่าเรื่องไว้ค่อนข้างครบถ้วน
แต่ยังไม่ถูกใจข้าพเจ้า

จำจะต้องต่อเติมเพื่อชี้ถึงวิธีคิดในส่วนลึกของคนเป็นช่างภาพ
ซึ่งเลือกความบิดเบือนเป็นอุปกรณ์พาไปสู่ความรุ่งโรจน์ทางอาชีพ
แม้ต้องใช้วิชามารก็ยอม

ในคลิบข้างล่างนี้ คือเหยื่อของเธอ
แม้ว่าจะผ่านมากว่า 80 ปี ผ่านการขุดคุ้ยเบื้องหลังจนปรุโปร่ง
เจ้ากุเรเตอร์สองหน่อชายหญิง ก็ยังเลือกที่จะนำความเท็จที่ช่างภาพสร้างไว้
มาปล่อยต่อ...

<a href="http://www.youtube.com/watch?v=Ae1n1JQ0wKc" target="_blank">http://www.youtube.com/watch?v=Ae1n1JQ0wKc</a>
https://www.youtube.com/watch?v=Ae1n1JQ0wKc

ซ้ำเลวหนักเข้าไปอีก ที่เติมนิยายลงไปในเรื่องราว
ทำราวกับไปเดินกำกับการทำงานในวันนั้น

ตั้งแต่นาที 2.20 เป็นต้นไป
กุเรเตอร์สาวบรรยายว่า ช่างภาพอดทนที่จะ ...to tell an empathetic tale
ทั้งๆ ที่ ครอบครัวนี้ ไม่ได้น่าสงสาร ไม่ได้ตกงาน และไม่ใช่คนอพยพ
พวกเธอปักผ้าใบไว้กันแดด ระหว่างรอสามีและลูกชาย
เข้าเมืองไปซื้ออะไหล่มาซ่อมรถ

มีเสริมอีกว่า ต้องรอจนแบบผ่อนคลายอยู่ในท่าทางที่ขึ้นกล้อง จึงเก็บภาพ
ความจริงก็คือ ช่างภาพ "ขอ" ให้แบบวางท่าเพื่อ "สร้าง" เนื้อหาปลอมๆ ขึ้นมา

ที่พูดอย่างนี้ เพราะรูปชุดนี้มี 6-7 ชิ้น
ทั้งหมด มีสภาพแสงไม่แตกต่างกัน
ยิ่งทราบว่า ช่างภาพเจอแบบในเวลาที่เลิกงานแล้ว แปลว่า เป็นแดดบ่ายต่อเย็น
ช่วงเวลานี้ แสงเปลี่ยนเร็วมาก จึงเชื่อว่า ใช้เวลาราว 1 ชั่วโมงเท่านั้น

ยิ่งกว่านั้น เธอใช้ฟิล์มกระจกขนาดใหญ่กว่า 8x11 นิ้ว
การทำงานจึงกระชั้นมาก



ไม่มีเวลามารอบิลท์อารมณ์ดอก แม่กุเรเตอร์

[trens]

โกหกซ้อนโกหก ... ช่างซับซ้อนนัก
ความกระหาย เงิน ชื่อเสียง ... มีอำนาจกดจิตใจคนให้ตกต่ำดำมืดได้

[wang]

ความคิดส่วนตัวผมว่าการถ่ายและเผยแพร่ภาพดราม่าเพื่อความมีชื่อเสียงของตากล้อง ทำให้คนเสียหายเยอะมาก เพราะตีความไปได้ต่างๆนาๆตามสติปัญญาของคนดู ถ้าตีความไปได้หลายแง่มุมแบบภาพแร้งรอกินเด็ก ผมว่าเลิกถ่ายกันได้แล้ว พวกกรรมการรางวัลต่างๆนี่ก็ตัวสร้างความเสียหายเหมือนกัน

[pee]

คนธรรมดา ถ่ายรูปโดยซื่อ
ไม่ค่อยจะคิด หรือคิดตื้นๆ

มีแต่ช่างภาพ ที่ใช้ "ความคิด"
เมื่ออยู่กับกล้อง

เจ้า "ความคิดในรูปถ่าย" นี่แหละ
ที่พา "ความคิด" อื่นๆ ขยับตาม

ประวัติศาสตร์ภาพถ่าย จึงอุดมไปด้วยกับดักทางความคิด
ไม่เหมาะแก่คนบางจำพวก

[wang]

ผมคนนึงล่ะ ไม่ชอบรูปถ่ายดราม่า
รูปถ่ายมันคือความจริงแค่เสี้ยววินาทีที่ชัตเตอร์เปิดเท่านั้น
นอกเฟรมภาพ และเวลาถัดจากวินาทีนั้นไป เราไม่รู้อะไรเลย
จินตนาการล้วนๆตามแต่ประสบการณ์ของผู้ดู

[K. PJ]

 ถ่ายวิวสบายใจ​กว่าไหมแบบนี้​

[wang]

ถ่ายวิวสบายใจกว่าจริงๆครับ

ผมคิดว่าเข้าใจสิ่งที่พี่พีพยายามจะสอนนะ
แต่ว่าจะมีใครสักกี่คนที่เข้าใจภาพอย่างที่คนถ่ายต้องการจะสื่อออกมา
เชื่อว่า 80% ตีความไปทางลบ

และธรรมชาติของสังคมพวกที่ชอบข่าวลบ
เช่นสื่อทั้งหลายนี่ตัวดี ก็เอาไปปั้นเรื่องดราม่ากันต่อ
ให้โลกมันก็แย่ลงอีก