เห็นพี่คนนี้แล้วชวนให่นึกถึงพี่คนนี้
เคยคุยกับพี่คนหลังที่ตึกของเขาตรงพระรามสี่ พอเขายกย่องเสี่ยซีพี ผมก็ด่าเช็ด แล้วลากลับ
ตลอดเวลาสัมผัสได้ถึง "การแสดง" จากเศรษฐีระดับหมื่นล้าน
เป็นความรู้สึกเดียวกับที่สัมผัสได้จากพี่โจ บ้านดินในคลิบ
คือเป็นการยัดเยียด "ความเชื่อ" (ขอไม่ใช้คำว่าความคิดนะ มันยังไม่สุกงอมพอจะใช้คำนั้น)
พี่โจเขาเอาเรื่องตัวเองคั้ง บอกว่ามากรุงเทพ 7 ปี ไม่ได้อะไร เหนื่อยยากแต่อดอยาก
กลับบ้านดีกว่า ทำสวน 30 นาที เลี้ยงคนได้ทั้งครอบครัว
ตรงนี้นึกถึงที่เฮียหวังสนใจเรื่องมาร์กซิสเลย
ถ้าไม่มีปัจจัยการผลิต ทุนนิยมก็จะทำลายคุณ
แม้แต่มีปัจจัยการผลิต แต่ไม่มีวิถีการผลิต ก็ถูกทำลายได้เช่นกัน
กรณีพี่โจน่ะ แกมีปัจจัยการผลิต คือที่ดิน
แกยังเข้าถึงวิถีการผลิต เพราะเคยเรียนกฏหมาย และทำงานมานานหลายปี
แกจึงไม่ใช่คนที่ยากจนค่นแค้น เพียงแต่แกไม่พอใจว่าทำไมเหนื่อยแล้วไม่รวย
แกเลยกลับบ้าน
ส่วนความเรียบง่ายของคุณพี่โจนั้น เป็นหลักการของตัวเอง แบ่งคนอื่นไม่ได้
และไม่ควรทำ เพราะมันไม่มีหลักยึด มีแต่ข้อคิดเฉพาะหน้า
“คนบอกว่าอยากมีเสรีภาพ ต้องมีโทรศัพท์มือถือ ต้องมีอะไรมากมาย
และจะมีเสรีภาพอย่างที่เขาโฆษณา แต่ความจริงมันคือเสรีภาพจริงๆ มั้ย?
มนุษย์ต้องหาเงินเป็นแสนเป็นล้านเพื่อให้มีบ้านสักหลัง
ขณะที่ นก หนู สามารถทำรังได้ในวันเดียว
อยากให้เห็นว่าชีวิตเป็นเรื่องง่ายๆ ถ้าง่ายไม่ได้ มีความสุขไม่ได้
ความง่ายก็คือสิ่งที่เราได้มาโดยไม่ยากและก็ไม่เป็นทุกข์”เขาเทียบบ้านกับนกสร้างรังได้อย่างไร
นี่บ้านเขา.....มันเรียบง่ายตรงใหนอ่ะ
มันห่างไกลจากชีวิตคนจริงๆ แยะอยู่
ความง่ายก็คือสิ่งที่เราได้มาโดยไม่ยากและก็ไม่เป็นทุกข์บางคน อย่างผม ไม่เคยทำสิ่งง่าย และไม่เคยทุกข์จัะ
