ผมมองว่า เทปรีล คือการเก็บบันทึกครับ
เอาไว้ถ่ายเสียงจากแผ่นเก็บไว้ เพื่อถนอมแผ่น และหัวเข็ม
ไม่เคยสนใจว่า จะต้องหาเทปตลับที่ทำขายมาฟัง
เพราะไม่เคยให้ราคาเทปเหนือแผ่นเสียง แม้ว่าเสียงจะได้เปรียบกว่าเล็กน้อย
ให้ราคาเพราะมันราคาถูกโดยมีข้อได้เปรียบนั่นเอง
สมัยที่เล่นแผ่น ราคาเทปกับแผ่นเสียง ไกล้เคียงกัน
เทปเปล่าจะถูกกว่าพอสมควร แผ่นเสียงราคา 110 บาท
เทป BASF น่าจะราคาครึ่งเดียว 60+ กระมัง
พอมีเทปแคสเสท ก็ยิ่งถูกลงไปอีก ใครๆ จึงเล่นกัน
เวลานั้น ซื้อแผ่นเสียงคุ้มสุด ขนาดใหญ่กว่าทำให้ได้ปกสวยๆ มาชม
ได้อ่านเรื่องราว และบางที แถมรูป แถมใบปิดมาให้
แผ่นอิเมจินของเลนนอน แถมรูปแผ่นโตเท่าบานหน้าต่าง โคตรคุ้ม
แผ่นไวท์อัลบั้ม แถมโปสการ์ดมาเป็นปึก
แผ่น Physical Graffiti ของเลด เซปปลิน เจาะรูช่องหน้าต่างไว้
เอาอีกแผ่นเสียบลงไป ก็เปลี่ยนรูปในหน้าต่างได้
แบบนี้ เทปรีลทำไม่ได้
แผ่นเสียงจึงเป็นตัวจริงในการฟังเพลงเสมอมา
จนกระทั่งมาถึงวันที่ข้อมูลหาง่ายจากเนต ผมเลยย้ายค่ายมาเป็นชาว mp3
เพราะชุดที่เล่น ฟังอะไรก็เพราะ ก็เอาไปลงทุนกับข้อมูลแทน
ปล.
revox ก็ใช่ว่าจะราคาถูกนะ
