เงาตัวเองในรูปบางครั้งก็ไม่เสียหายนะครับ
ประเด็นคือ เราเห็นหรือไม่เห็น สองข้อนี้ต่างกันมาก
อย่างรูปนี้ ฝีมือ Aleksandr Rodchenko
ดังมาก เพราะเป็นการถ่ายตัวเองในแนวนี้ รูปแรกๆ
มันสะท้อนวันเวลาและสิ่งแวดล้อมของวันนั้นออกมา
เต็มไปด้วยรายละเอียดที่นึกไม่ถึง แถมด้วยอารมณ์ขันแบบหน้าตาย
นี่เป็นเสน่ห์ของเครื่องหยุดเวลาที่ชื่อว่า การถ่ายรูป
ทีนี้ถ้ามองเห็น ช่างภาพก็ควรจะควบคุมมันได้
ไม่ทำออกมาเป็นส่วนเกิน ซึ่งจะทำให้คนดูสับสน
แต่การมาเห็นทีหลัง ถึงสิ่งที่ลืมนึกถึงไปในวินาทีนั้น
เป็นคุณประโยชน์อย่างยิ่ง
มาห์เลอร์เคยบอกว่า แต่งซิมโฟนี่หนึ่งบท เหมือนสร้างโลกหนึ่งใบ
คอมโพสเสอร์ต้องรู้รายละเอียดทุกอย่างในสกอร์ของตัวเอง
มาห์เลอร์คงนึกไม่ถึงว่า ตากล้องคิดอย่างนั้นมาตั้งแต่การถ่ายรูปใบแรกๆ ในโลกแล้ว
รูปนี้ถ่ายไว้ตั้งแต่คนครึ่งค่อนโลกยังไม่รู้ว่า การถ่ายรูปคืออะไร
ใช้เทคนิคที่ล้าสมัยมาก คล้ายๆ กับการทำพิมพ์เขียวสมัยที่การเขียนแบบยังไม่มีเครื่องปริ้นท์
ต้องเปิดหน้ากล้องไม่ต่ำกว่าสอง-สามนาที หรือนานกว่านั้นถ้าแดดอ่อน
ช่างภาพมีสองคน Hill เป็นช่างเขียน รับผิดชอบการจัดวางท่าทางของบุคคล
Adamson เป็นวิศวกร ดูแลเรื่องการผสมน้ำยาและการวัดแสง
ในวันนั้น เขาต้องทำงานหนักในการกวาดต้อนหนุ่มขาวประมงมาเข้าฉาก
สร้างเรื่องราวที่ช่วยให้จัดวางตัวละคอนได้เป็นกลุ่มก้อน
มีเบื้องหลังมากมายที่ยุ่งยากกว่าการถ่ายภาพหมู่ในปัจจุบันหลายสิบเท่า
ทว่า ผ่านมา 150 กว่าปี การถ่ายรูปก็ยังไม่ได้หนีไปจากรากฐานที่เขาวางไว้
แถมยังจะห่วยกว่า
25 ไอเดียโพสท่าถ่ายรูปหมู่ คุมธีม!LINE Today
ถ้าช่างภาพมองเข้าไปในกรอบภาพของตนแล้วเห็นทุกอย่าง
เขาได้ชื่อว่าเป็นนายของกล้อง
อย่างไรก็ดี มาเห็นสิ่งที่ลืมมองในภายหลัง แล้วนึกได้
ย่อมทำให้เขาพ้นจากการเป็นทาสกล้องในที่สุด
ไม่เป็นอย่างช่างภาพรูปสีข้างบนนั้น
เป็นแน่แท้
ปล
ขอลาพักสักสองอาทิตย์นะครับ
อยากสะสางไฟล์เพลงให้เด็ดขาดสักยกหนึ่ง
ขอบคุณครับ
