ไม่รู้ว่าทำไม ผมเองก็ยังรู้สึกว่า เสียงร้อง หรือดนตรี acoustic นี่ยังไง 57 ก็เพราะกว่า 63 ครับ แปลกดี
นี่เป็นปัญหาโลกแตกของวงการเครื่องเสียง และของโลกใบนี้
มีของดีอยู่แล้ว แต่พอนานไป ก็หาเรื่องอยากทำลายมัน
57 นั้น หากพูดอย่างเป็นกลาง ควรถือเป็นเพดานสูงสุดของการจำลองเสียง
ไม่มีจุดบกพร่องอะไรเลย
แต่พวกหัวแข็งในวงการ ก็หาช่องทำลายคุณค่าของมันลงจนได้
คือเอาเครื่องวัดมาจับผิดว่า หูคนสามารถรับความถี่เสียงได้ 20Hz-20000Hz
ก็ตั้งเป็นมาตรฐานว่า เครื่องเสียงต้องทำงานได้ตามตัวเลขนี้
57 ก็สอบตกทันที เพราะทำงานที่ 80 Hz - 18000 Hz หรือแย่กว่านั้น
พอเค้นให้ไปถึงระดับนั้น ก็พัง ลำโพงกรวยจึงเข้ามาแทนที่ตั้งแต่บัดนั้น
ความพินาศนี้มาจากฝีมือนักวิจารณ์อเมริกันในยุคสิ่งพิมพ์ 1970'
ฝังรากมาถึงทุกวันนี้
นักเล่นซึ่งขาดที่ยึดเหนี่ยวทางวิจารณญานก็เลยติดกับ
ฟังสิ่งที่ตัวเองไม่ชอบมาร่วมครึ่งศตวรรษ
มาวันนี้กลับถอยหลังลงเหว เฟ้นหาเครื่องเสียงวินเทจกันอย่างบ้าคลั่ง
อยากรู้ว่า สำนักออไฟล์ทั้งหลาย จะรู้สำนึกหรือไม่ว่า
ตัวเอง ทำลายกุสุมรสแห่งเสียงไปยับเยินแค่ใหน
กระแสวินเทจวันนี้ ชี้ว่า โลกเครื่องเสียงไม่ได้เดินหน้าไปใหนเลย
เพราะ 57 กลายเป็นลำโพงแห่งการแสวงหาไปซะงั้น
ฮา
ปล.
เมื่อผมเริ่มอ่านเว็บเครื่องเสียงราวปี 2000 กระแสวินเทจก็แรงมากแล้ว แต่นักเล่นไม่รู้ตัว
เพลงของจูลี่ ลอนดอน เป็นที่แสวงหากันอย่างหนัก
https://www.youtube.com/watch?v=DXg6UB9Qk0oแต่ดันเอามาฟังกับแอมป์สมัยใหม่ เสียงจัดๆ แข็งๆ
แล้วบอกว่าเพราะมาก......
